Piotr Paleczny – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Piotr Paleczny, Busko-Zdrój, 5 lipca 2009 | |
Data i miejsce urodzenia | 10 maja 1946 |
---|---|
Instrumenty | |
Gatunki | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() | |
Strona internetowa |
Piotr Paleczny (ur. 10 maja 1946 w Rybniku) – polski pianista i pedagog muzyczny, laureat wielu międzynarodowych konkursów pianistycznych, w tym III nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970)[1]. Od 1993 dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie i udział w konkursach
[edytuj | edytuj kod]Syn Tadeusza. W latach 1953–1964 uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Rybniku. W latach 1964–1970 studiował najpierw w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera[3].
W trakcie studiów i krótko po nich odnosił sukcesy na wielu konkursach pianistycznych[3]:
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Sofii (1968) – I nagroda
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Monachium (1969) – III nagroda
- VIII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina (1970) – III miejsce i nagroda Towarzystwa im. Fryderyka Chopina za najlepsze wykonanie poloneza
- Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny w Pleven (1972) – złoty medal
- Festiwal Młodych Solistów w Bordeaux (1972) – Grand Prix i złoty medal
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Piotr_Paleczny_1.jpg/240px-Piotr_Paleczny_1.jpg)
Międzynarodowa kariera
[edytuj | edytuj kod]Po sukcesach konkursowych występował w licznych krajach Europy, Azji i obu Ameryk z wieloma słynnymi orkiestrami[4][5]. Od 1993 jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[6]. W styczniu 2010 dał koncert w gmachu Sejmu RP z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina[2].
Jest regularnie zapraszany do jury wielu konkursów muzycznych. W latach 1985–2021 był ośmiokrotnie jurorem Konkursów Chopinowskich, a od 2004 jest także dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy[2]. Ponadto był jurorem m.in. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds, Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Hamamatsu, Międzynarodowego Mistrzowskiego Konkursu Pianistycznego im. Artura Rubinsteina i Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Palomy O'Shea w Santander[4].
Oprócz kariery pianistycznej jest także pedagogiem muzycznym. Prowadzi klasę fortepianu na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie i kursy mistrzowskie w wielu krajach świata. W 1998 otrzymał tytuł naukowy profesora[7].
Jego repertuar obejmuje przede wszystkim muzykę kompozytorów polskich (Chopina, Paderewskiego, Lutosławskiego i Szymanowskiego), ale także m.in. Johannesa Brahmsa, Modesta Musorgskiego i Milija Bałakiriewa[5]. Dokonał wielu nagrań dla różnych wytwórni muzycznych[7][8][9].
W 2017 został wyróżniony Złotym Fryderykiem za całokształt osiągnięć artystycznych[10].
Tytuły i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[11];
- W 1976 z rąk Stefana Olszowskiego otrzymał dyplom Ministra Spraw Zagranicznych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[12];
- 3 listopada 1995 został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[13].
- 17 października 2001 został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[14][15].
- W 2005 został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[4].
- W 2013 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Bydgoszcz[16].
- 5 maja 2022 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina[17]
- 22 września 2022 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Rybnika[18]
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Wykaz literatury uzupełniającej:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wysocki 1987 ↓, s. 100.
- ↑ a b c Piotr Paleczny. chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ a b Dybowski 2005 ↓, s. 281.
- ↑ a b c Małgorzata Kosińska: Piotr Paleczny. culture.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ a b Dybowski 2005 ↓, s. 283.
- ↑ Dybowski 2005 ↓, s. 284.
- ↑ a b prof. zw. Piotr Paleczny. chopin.edu.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Piotr Paleczny: discography. discogs.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
- ↑ Piotr Paleczny: discography. allmusic.com. [dostęp 2016-05-14]. (ang.).
- ↑ Złoty Fryderyk 2017 dla Piotra Palecznego!. filharmonia.pl. [dostęp 2020-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-13)].
- ↑ Odznaczenia dla wybitnych twórców i działaczy kultury. „Dziennik Polski”. Nr 175 (9456), s. 2, 26 lipca 1974.
- ↑ Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10037), s. 2.
- ↑ M.P. z 1996 r. nr 11, poz. 117 „Za wybitne zasługi dla kultury polskiej oraz osiągnięcia w pracy artystycznej”.
- ↑ Odznaczenia dla artystów Filharmonii Narodowej. 2001-11-05. [dostęp 2010-03-06].
- ↑ M.P. z 2002 r. nr 1, poz. 17
- ↑ Honorowi Obywatele Bydgoszczy. bydgoszcz.pl. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Maestro Piotr Paleczny otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina [online], Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina [dostęp 2022-06-18] (pol.).
- ↑ Uchwała Rady Miasta 958/LV/2022. bip.um.rybnik.eu, 2022-09-22. [dostęp 2023-10-25]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 281–284. ISBN 83-910515-1-X.
- Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.