Pismo khmerskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/87/Srokkmae.png/250px-Srokkmae.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/AncientKhmerScript.jpg/250px-AncientKhmerScript.jpg)
Pismo khmerskie (khm. អក្សរខ្មែរ) – alfabet sylabiczny wywodzący się z brahmi poprzez vatteluttu, używany do zapisywania głównie języka khmerskiego. Najstarsze znane zabytki pochodzą z VII w. Ze starożytnego pisma khmerskiego wyodrębniło się również pismo tajskie i laotańskie[1].
Podobnie jak w innych abugidach pochodzenia indyjskiego, samogłoski zaznacza się przy pomocy znaków diakrytycznych.
Sposób zapisu samogłosek w piśmie khmerskim
[edytuj | edytuj kod]Część znaku w kolorze pomarańczowym w poniższej tabelce oznacza spółgłoskę „k”, natomiast część zaznaczona na czarno dodatkowe, niesamodzielne znaki służące do zapisania poszczególnych samogłosek. Kombinacja tych dwóch elementów tworzy sylabę.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Khmer (Cambodian) alphabet, pronunciation and language [online], www.omniglot.com [dostęp 2017-11-26] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Franklin Huffman. 1970. Cambodian System of Writing and Beginning Reader. Yale University Press. ISBN 0-300-01314-0 (ang.).
- Judith Jacob. 1974. A Concise Cambodian-English Dictionary. London, Oxford University Press (ang.).