Alfabet Moona – Wikipedia, wolna encyklopedia
Alfabet Moona – system pisma przeznaczony dla osób ociemniałych, którego twórcą jest dr William Moon (1818–1894).
Jego znaki można podzielić na trzy grupy. Jedna z nich zawiera znaki o kształcie zbliżonym do wielkich liter alfabetu łacińskiego. Inna – te, w których opuszczono niektóre części liter. Trzecia to znaki utworzone z umownych linii i kropek. System jest oparty na ośmiu literach alfabetu łacińskiego, które przez zmianę ułożenia, np. odwrócenie o 90 lub 180 stopni, dają inne litery. Do roku 1990 w piśmie tym stosowano zmienny kierunek czytania – o zmianie informował wypukły łuk usytuowany na końcu wiersza. Alfabet Moona jest alternatywą dla alfabetu Braille'a, łatwiejszą do opanowania przez osoby ociemniałe, czyli takie, które straciły wzrok po 5 roku życia.
Litery
[edytuj | edytuj kod]Cyfry
[edytuj | edytuj kod]Start | ![]() |
1 | ![]() |
2 | ![]() |
3 | ![]() |
4 | ![]() |
5 | ![]() |
6 | ![]() |
7 | ![]() |
8 | ![]() |
9 | ![]() |
0 | ![]() |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Polska strona Braille'a
- Michael Everson, 2011-06-29, Preliminary proposal for encoding the Moon script in the SMP of the UCS