Sojuz 18 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dane misji | |
Indeks COSPAR | 1975-44A |
---|---|
Zaangażowani | |
Pojazd | |
Statek kosmiczny | |
Masa pojazdu | 6825 kg |
Rakieta nośna | |
Załoga | |
Załoga | Piotr Klimuk (2) |
Start | |
Miejsce startu | |
Początek misji | 24 maja 1975 (14:58:10 UTC) |
Orbita okołoziemska | |
Apogeum | 230 km |
Perygeum | 186 km |
Okres orbitalny | 88,6 min |
Inklinacja orbity | 51,7° |
Lądowanie | |
Miejsce lądowania | |
Lądowanie | 26 lipca 1975 (14:18:18 UTC) |
Czas trwania misji | 62 d, 23 h, 20 min, 08 s |
Liczba okrążeń Ziemi | 993 |
Program Sojuz |
Sojuz 18 (kod wywoławczy Кавказ - Kaukaz) wyniósł kosmonautów Piotra Klimuka i Witalija Siewastjanowa na pokład stacji kosmicznej Salut 4, na pokładzie której pozostali przez prawie 63 dni.
Załoga
[edytuj | edytuj kod]Podstawowa
[edytuj | edytuj kod]- Piotr Klimuk (2)
- Witalij Siewastjanow (2)
Rezerwowa
[edytuj | edytuj kod]- Władimir Kowalonok (1)
- Jurij Ponomariow (1)
Przebieg misji
[edytuj | edytuj kod]W dniu 26 maja 1975 roku Sojuz przycumował do bazy Salut 4. Celem misji było prawdopodobnie badanie skutków długoterminowego pobytu w kosmosie. Załoga wykonała serię eksperymentów biomedycznych i wyhodowała na orbicie rośliny. Ważnym tematem badań były obserwacje promieniowania rentgenowskiego ciał niebieskich za pomocą specjalnego teleskopu rentgenowskiego (promieniowanie to nie dociera do powierzchni Ziemi). Kosmonauci dokonali także obserwacji Słońca i Ziemi. W czasie pobytu na stacji 12 czerwca obserwowali tak zwane srebrzyste obłoki.[1]
Załoga znajdowała się na pokładzie stacji Salut 4 w czasie trwania misji Apollo-Sojuz, dzięki czemu mogła się kontaktować z astronautami amerykańskimi i rosyjskimi. Równoczesność tych misji pozwoliła na wyrównanie rekordu największej liczby osób jednocześnie znajdujących się na orbicie (siedmiu), który został ustanowiony w roku 1969 w czasie trwania misji Sojuz 6, Sojuz 7 i Sojuz 8
Nazwa Sojuz 18 odnosi się także do wcześniejszej, nieudanej misji, nazywanej też Sojuz 18-1 lub Sojuz 18a.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Piotr Klimuk: Szturm na nieważkość. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1983, s. 206-207. ISBN 83-05-11222-5.