Stanisław Bobak – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 12 marca 1956 | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 12 listopada 2010 | |||||||||||||||
Klub | ||||||||||||||||
Wzrost | 169 cm[1] | |||||||||||||||
Debiut w PŚ | 30 grudnia 1979 w Oberstdorfie (101. miejsce) | |||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 1 stycznia 1980 w Garmisch-Partenkirchen (6. miejsce) | |||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 26 stycznia 1980 w Zakopanem | |||||||||||||||
Rekord życiowy | 153,0 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (27 lutego 1981)[2] | |||||||||||||||
Inne nagrody | ||||||||||||||||
|
Stanisław Bobak (ur. 12 marca 1956 w Zubsuchem, zm. 12 listopada 2010 w Zakopanem[3]) – polski skoczek narciarski, reprezentant Polski i klubu WKS Legia Zakopane, dwukrotny olimpijczyk, zdobywca trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata sezonu 1979/1980.
Stanisław Bobak należał do światowej czołówki w narciarskich skokach przełomu lat 70. i 80. W wielu konkursach walczył z Hansem-Georgiem Aschenbachem czy Arminem Koglerem o czołowe lokaty[4]. Stawał na podium zawodów z cyklu Turnieju Czterech Skoczni i zawodów Pucharu Świata. Wziął też udział w dwóch igrzyskach olimpijskich. Osiem razy zdobył mistrzostwo Polski[5]. W swojej karierze oddał ponad 10 tysięcy skoków[6].
Styl skoku i sprzęt
[edytuj | edytuj kod]Stanisław Bobak odbijał się szybko, wychodził z progu z podniesioną klatką piersiową, jednocześnie blokując staw skokowy i biodrowy. W czasie skoku usztywniał sylwetkę, nie lubił wiatru z tyłu[7]. Pierwsze narty Bobaka, dwurowkowe, pochodziły z wytwórni w Szaflarach. Następnie skakał na niemieckich skokówkach Poppa, a w Pucharze Świata startował na sprzęcie marki Kneissel i Elana[7]. Buty robione były w Krośnie[4].
Przebieg kariery
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Skocznia_narciarska-ok1962.jpg/220px-Skocznia_narciarska-ok1962.jpg)
Lata juniorskie
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze występy Bobak zanotował w kategorii juniorów młodszych[7], podobnie jak jego starszy brat, Tadeusz[4]. Pierwszym trenerem skoczka był Jan Furman. Następnie szkolili go kolejno Janusz Fortecki, Lech Nadarkiewicz i Tadeusz Kołder.
W marcu 1966, jako dziesięciolatek, wystąpił w zawodach „O Odznakę 1000-lecia” w Witowie, plasując się na przedostatnim, 33. miejscu[8]. Rok później był 29. w klasyfikacyjnym konkursie juniorów w Zakopanem[9] i 39. w juniorskich mistrzostwach tego miasta[10]. 3 stycznia 1968 był trzynasty w konkursie klasyfikacyjnym juniorów na Maleńkiej Krokwi[11]. W lutym 1968 zajął osiemnaste miejsce na mistrzostwach Polski juniorów A w Rabce[12]. W marcu brał udział w meczu pomiędzy Tatrzańskim Okręgowym Związkiem Narciarskim a klubem S.C. Motor z Niemiec Wschodnich, a w kwietniu w zawodach między Krakowem a Zakopanem[13].
W styczniu 1969 zajął miejsca 15. i 16. w rozgrywanych w Kowańcu Mistrzostwach Podokręgu Podhalańskiego w kategorii chłopców młodszych[14][15]. W konkursie z okazji XXIV rocznicy wyzwolenia Zakopanego był ósmy wśród młodzików[16]. W lutym stanął na podium Mistrzostw Juniorów Tatrzańskiego Okręgowego Związku Narciarskiego w kategorii chłopców młodszych. Po skokach na odległość 25 m, 24 m i 25 m zajął trzecie miejsce[17]. W rozegranym w marcu konkursie o tej samej randze, jednak w kategorii Junior B był 13[18]. Również w marcu, w zawodach o Puchar Przewodniczącego MKKF Zakopane w Bukowinie uplasował się na 28. pozycji[19].
W rozegranych 4 stycznia mistrzostwach TOZN w Zakopanem zajął szóste miejsce w grupie A[20]. Kilka dni później zwyciężył w kategorii chłopców młodszych, po skokach na 25,5 m i 24,5 m[21]. Natomiast w zawodach grupy B na większym obiekcie był 17[22]. 24 stycznia, w konkursie z okazji setnej rocznicy urodzin Włodzimierza Lenina zajął dwunaste miejsce[23]. Pod koniec lutego w konkursach Narciarskich Mistrzostw PZN młodzików zajął czwartą i piątą lokatę[24][25].
W wieku 16 lat zdobył mistrzostwo Polski juniorów, wziął też udział w mistrzostwach Europy[26], kiedy to w Tarvisio uplasował się na 34. miejscu[27]. 20 lutego 1972 zadebiutował w seniorskich mistrzostwach Polski, rozgrywanych w Zakopanem. Po pierwszej serii był trzeci. Drugi skok, oddany na odległość 108 m, zakończył podpórką[6].
31 grudnia 1972 w 21. Turnieju Czterech Skoczni znalazł się na 36. pozycji w Oberstdorfie[28], dzień później zajął 29. miejsce, ex aequo z Berndem Zapfem, w Garmisch-Partenkirchen[29]. W Innsbrucku i Bischofshofen uplasował się na 31. miejscu, tym samym co w końcowej klasyfikacji generalnej swojego debiutanckiego turnieju[30]. Na początku lutego 1973 w mistrzostwach Polski zajął siódme miejsce na dużej skoczni w Wiśle[31]. W marcu na mistrzostwach Europy juniorów w radzieckim Toksowie był 21[27].
Rok później zajął 82. miejsce w klasyfikacji generalnej TCS[32], plasując się na 27. miejscu w Ga-Pa[33], 64. w Innsbrucku[34] i 68. w Bischofshofen[35].
W 1974 zdobył swój pierwszy medal mistrzostw Polski seniorów, zwyciężając w zawodach na dużej skoczni[5]. Oddał skoki na 97 m i 107 m. Natomiast na normalnym obiekcie był czwarty, tracąc 2,4 pkt do brązowego medalu[36]. Wziął udział w seniorskich mistrzostwach świata 1974 w Falun[37]. 16 lutego rozegrano konkurs na normalnej skoczni. Po skokach na 75,5 m i 73 m uplasował się na 45. miejscu. Tydzień później na dużej skoczni uzyskał odległości 87,5 m i 81 m, a sklasyfikowano go na 32. miejscu. Na mistrzostwach Europy juniorów w Autrans był szesnasty[27]. Pod koniec kwietnia Bobak wziął udział w trzech silnie obsadzonych konkursach na obiekcie Paula Asserleitnera w Bischofshofen, za każdym razem kończąc rywalizację w czołówce[38].
1974/1975
[edytuj | edytuj kod]Podczas inauguracji 23. Turnieju Czterech Skoczni polski skoczek zajął drugie miejsce w Oberstdorfie, po oddaniu skoków na 96 m i 95 m[39]. W Ga-Pa uplasował się na 18. pozycji[40]. W Innsbrucku dwukrotnie skoczył na odległość 96 m i zajął szóste miejsce[41]. Po tym konkursie Polak zajmował w klasyfikacji TCS czwarte miejsce ze stratą 4,6 pkt. do trzeciego Rainera Schmidta. W Bischofshofen w jednym ze skoków treningowych uzyskał 107 metrów z upadkiem przy lądowaniu (rekord skoczni wynosił wtedy 106 m)[38]. Po pierwszej serii konkursowej Polak zbliżył się do niemieckiego zawodnika na dystans 1,1 pkt. (skoczyli odpowiednio 90,5 m oraz 87 m). W finale Bobak wylądował na 108 metrze skoczni, co było zdecydowanie najdłuższą odległością dnia i pozwoliłoby mu wygrać konkurs – skok był jednak za długi, w związku z tym lądował poza strefą bezpieczeństwa i wyraźnie podparł próbę[26]. Sklasyfikowano go przez to ostatecznie dopiero na 22. miejscu, Schmidt po przewróceniu się przy lądowaniu na 105 m był 30. W klasyfikacji generalnej Bobak znalazł się na piątej pozycji.
9 lutego 1975 podczas konkursu MP na Wielkiej Krokwi skoczył w pierwszej serii 108,5, a w drugiej pobił rekord obiektu, lądując na 115,5 m, dzięki czemu został mistrzem Polski[42]. Na skoczni normalnej zdobył srebrny medal, po skokach na 80 m i 79,5 m[43].
Wcześniej Bobak zwyciężył w styczniowych zawodach Pucharu Beskidów[6] na skoczni w Wiśle. W jednej z serii uzyskał 99 m, bijąc o sześć metrów dotychczasowy rekord obiektu Rudolfa Höhnla. Prezentowana przez skoczka z Zębu odwaga podczas dalekich skoków była u obserwatorów powodem podziwu, ale i zaniepokojenia, przypominano historię słynącego z brawury Zdzisława Hryniewieckiego, którego karierę zakończył tragiczny upadek[38]. Podczas Zimowej Spartakiady Armii Zaprzyjaźnionych 1975 w Kawgołewie skoczek zdobył brązowy medal, po skoku na 70 m. Miał możliwość zaprezentowania się na niej, ponieważ był żołnierzem kraju socjalistycznego (ze stopniem podoficera sł. st.)[44].
1975/1976
[edytuj | edytuj kod]14 września Bobak wystąpił w igelitowych zawodach Grand Prix Frenštátu pod Radhoštěm. Zajął w nich czwarte miejsce[27] Polak zajął 6. miejsce w klasyfikacji 24. Turnieju Czterech Skoczni. Ulokował się na 5. lokacie w Oberstdorfie, 22. w Garmisch-Partenkirchen i 15. w Innsbrucku[45]. Natomiast w Bischofshofen stanął na drugim stopniu podium, skacząc na odległość 97,5 m i 100,5 m[27].
7 lutego 1976 uplasował się na 28. pozycji w konkursie na skoczni normalnej podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Innsbrucku[1], po skokach na 74 m i 75 m[46]. Zawody na skoczni dużej zakończył na 37. lokacie[1] ze skokami na odległość 81 m oraz 81,5 m[47]. Bobak na olimpiadzie nie posiadał nowych kombinezonów, zmieniających opór powietrza, z których korzystali wówczas Austriacy[45].
W dniach 20–21 lutego wystąpił na mistrzostwach Polski w Zakopanem. Na normalnej skoczni uzyskał swój trzeci złoty medal, osiągając 79 m i 75,5 m. Na większym obiekcie oddał próby na odległość 103,5 m i 102,5 m i został wicemistrzem[48].
1976–1979
[edytuj | edytuj kod]12 września 1976 Bobak ponownie wystartował w Grand Prix Frenštátu, tym razem zajmując 32. miejsce[27]. W 1977 doznał kontuzji łąkotki[44], startował jednak nadal. 25. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 20. pozycji w klasyfikacji generalnej[49]. W Oberstdorfie zajął 11. miejsce[50], w Ga-Pa 28[51]. W Innsbrucku skoczył 85 m w pierwszej serii i 92,5 m w drugiej, zajmując 13. pozycję[52]. W Bischofshofen był 29[53]. Na lutowych Mistrzostwach Polski 1977 zdobył srebro na skoczni normalnej w Szczyrku, przegrywając z Januszem Walusiem o 1,9 pkt, oraz złoto na skoczni dużej w Wiśle[54].
W kolejnej edycji zawodów we Frenštácie ponownie uplasował się na czwartym miejscu. Bobak wystąpił na Mistrzostwach Świata 1978 w Lahti. Na normalnym obiekcie dwukrotnie osiągnął 79. metr i zajął 22. miejsce. Na dużym natomiast uplasował się o jedną lokatę niżej, z odległościami 102 m i 99 m[27]. W marcu na Mistrzostwach Polski 1978 w Zakopanem zdobył złoto na Średniej Krokwi po dwóch skokach na 79,5 m, natomiast na większym obiekcie był szósty[55], po raz pierwszy od czterech lat kończąc konkurs MP bez medalu.
W 27. Turnieju Czterech Skoczni na przełomie 1978 i 1979 zajął 19. miejsce w Oberstdorfie, 10. w Ga-Pa, 27. w Innsbrucku i 22. w Bischofshofen. W klasyfikacji generalnej był 21. W lutym 1979 odbyła się próba przedolimpijska w Lake Placid. Na normalnym obiekcie Bobak uzyskał 83 m i 81,5 m i zajął szóste miejsce. Na dużej skoczni był dwunasty, po skokach na 104 m i 103,5 m[27]. Został powołany do marcowych MŚ w Lotach 1979 w jugosłowiańskiej Planicy. Po pierwszym dniu zawodów był czternasty. Ostatecznie zakończył konkurs na 21. miejscu. Kilka dni później odbyły się zawody o Puchar Tatr w Szczyrbskim Jeziorze. Był tam siódmy i dziesiąty. Na przełomie marca i kwietnia rozegrano zawody we wschodnioniemieckim Oberwiesenthal – uzyskał tam dziewiątą i siódmą lokatę[27]. Na zakopiańskich Mistrzostwach Polski 1979 zdobył złoto na normalnej skoczni, z przewagą ponad 17 pkt nad Stanisławem Kawulokiem (jako jedyny w czołówce pokonał granicę 80. metra). Na dużej skoczni przegrał jedynie z Piotrem Fijasem[56].
Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych 1979 w Zakopanem zdobył srebrny medal na normalnej skoczni i brązowy na dużej[44].
1979/1980
[edytuj | edytuj kod]W sezonie 1979/1980 odbyła się pierwsza edycja Pucharu Świata. Bobak rozpoczął ją od udziału w TCS – w Oberstdorfie znalazł się poza pierwszą setką[57]. W Ga-Pa był szósty po oddaniu skoków na 95 m i 96 m[58], w Innsbrucku skoczył 99 m i 93,5 m, za co sklasyfikowano go na 20. pozycji[59], a w Bischofshofen uplasował się na 13. miejscu, dzięki skokom na 93,5 m i 94 m[60]. Po Turnieju Bobak triumfował w czechosłowackim Turnieju Bohemii[44].
26 stycznia 1980 na Średniej Krokwi w Zakopanem wygrał swój pierwszy i jedyny konkurs Pucharu Świata. Skoczył wówczas 81,5 m i 82 m[61]. Konkurs odbywał się w bardzo trudnych warunkach atmosferycznych. Padał mocny śnieg, a serie kilkakrotnie przerywano i powtarzano[62] (w pierwotnym konkursie, który został anulowany, zajął trzecie miejsce[63]). Dzień później także stanął na podium, na Wielkiej Krokwi zajmując 2. miejsce, za swoim zespołowym kolegą Piotrem Fijasem – tym razem skakał na odległość 114,5 m i 110 m. 9 lutego we francuskim Saint-Nizier zajął trzecie miejsce, po skokach na 96 m i 101 m. Następnego dnia był dziesiąty[27]. Za swoje sukcesy nie otrzymał nagrody finansowej, mimo przesłania jej przez FIS do Polskiego Związku Narciarskiego[64].
Podczas mistrzostw Polski Bobak na normalnej skoczni w Szczyrku zdobył srebrny medal, przegrywając z Fijasem po skokach na 77,5 m i 84,5 m, natomiast na dużym obiekcie w Wiśle zdobył swój pierwszy brązowy medal tej imprezy[5][56].
W konkursie na normalnej skoczni na igrzyskach w Lake Placid w pierwszej serii Bobak skoczył 86 m i zajmował 4. miejsce. W drugiej miał szansę na medal, jednak wylądował na 82 m i zajął ostatecznie 10. miejsce[2][1]. Do srebrnego medalu zabrakło mu 7 punktów[4]. Na dużej skoczni znalazł się na 22. pozycji[1], skacząc 104 m i 97 m.
Po powrocie z Igrzysk po raz kolejny stanął na podium Pucharu Świata, tym razem na średnim stopniu, po zawodach lotów w norweskim Vikersund. W czterech seriach uzyskał kolejno: 140 m, 142 m, 148 m i 116 m[27]. W fińskim Lahti zajął szóste miejsce na normalnej skoczni z odległościami 82,5 m i 83 m i ósme na dużej, w jedynej serii uzyskując 106 m. W szwedzkim Falun był czternasty, a w Oslo siódmy[57]. Ostatnie starty w pierwszej edycji PŚ zanotował w Szczyrbskim Jeziorze. Był tam 14. i 20[27]. W ostatecznej klasyfikacji inauguracyjnego sezonu stanął na najniższym stopniu podium[65].
1980/1981
[edytuj | edytuj kod]We wrześniu 1980 Bobak zajął 20. miejsce w Grand Prix Frenštátu.
W tym sezonie Bobak zmagający się z coraz silniejszymi bólami kręgosłupa, utrudniającymi przyjmowanie na rozbiegu pozycji najazdowej zajął 52. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Udział w nim rozpoczął od 15. miejsca w Oberstdorfie[65]. W pozostałych konkursach 29. Turnieju Czterech Skoczni nie punktował – w Ga-Pa uplasował się na 16. miejscu, w Innsbrucku na 37., a w Bischofshofen na 43. W klasyfikacji generalnej zawodów zajął 21. miejsce[66]. W kolejnym konkursie z cyklu PŚ, w Harrachovie, był szesnasty. W Libercu sklasyfikowano go dwa miejsca wyżej[27]. Oba czeskie konkursy rozgrywano w ramach Turnieju Bohemii[67]. Tydzień później wystartował w dwóch konkursach Pucharu Europy – w Chamonix i Le Brassaus, zwyciężając obydwa[27]. W konkursie PŚ w Sankt Moritz był 24., a w Gstaad uplasował się o jedną pozycję wyżej. W Engelbergu natomiast jedyny raz w tamtym sezonie dostał się do pierwszej dziesiątki zawodów (był ósmy, po skokach na 109 m i 110,5 m[27]).
Na mistrzostwach świata w lotach zajął 18. miejsce, uzyskując na Heini-Klopfer-Skiflugschanze odległość 153 metrów, co było jego rekordem osobistym[2]. Nie punktował w następnych konkursach Pucharu Świata – zajął 20. i 24. miejsce w Lahti oraz 26. w Falun. Kolejne punkty zdobył w końcówce sezonu – został sklasyfikowany na piętnastej pozycji w Oslo i na dwudziestej oraz trzynastej w Planicy[27][57]. W klasyfikacji generalnej był 52[65]. Na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych w 1981 w Borowiczach zdobył brązowy medal[44]. Na swoich ostatnich Mistrzostwach Polski w 1981 odzyskał tytuł mistrzowski na obu skoczniach[5].
Po zakończeniu kariery
[edytuj | edytuj kod]Po sezonie 1980/81 zakończył karierę sportową. Na skutek intensywnych treningów wybił sobie czwarty i piąty kręg, dodatkowo cierpiał na ucisk lędźwiowego odcinka kręgosłupa, co powodowało promieniujący ból na odcinku całej nogi. Leczono go w Piekarach Śląskich, ale nie wykonano na nim operacji, gdyż była zbyt ryzykowna[68]. Skoczkiem zainteresowała się fundacja Gloria Victis; w 1983 zorganizowano w Nowym Targu mecz, z którego dochody przekazano Bobakowi. Później zamieszkał w Zębie razem z żoną Stanisławą i dziećmi: Haliną, Małgorzatą i Andrzejem (również skoczkiem narciarskim)[69]. Renta Bobaka wynosiła 500 zł, więc w 2005 wyjechał w celach zarobkowych do Francji, gdzie zachorował ciężko. 11 czerwca przeszedł operację, następnie przez kilka dni był nieprzytomny, po czym został przewieziony do Polski, gdzie trafił do szpitala w Zakopanem, a następnie na Oddział Kliniczny Żywienia i Chirurgii w Warszawie. Nie mógł jeść, leżał podłączony do kroplówki, prawdopodobnie cierpiał na wielopoziomową niedrożność jelit lub niedokrwienie jelit[68]. Po długiej chorobie zmarł 12 listopada 2010 w szpitalu w Zakopanem. Pochowano go na cmentarzu w jego rodzinnym Zębie[4]. Na pogrzeb przyszło kilkaset osób[70].
Odszedł jeden z najwybitniejszych polskich skoczków narciarskich, wielki talent, dobry człowiek. Byłem z nim w grupie i mogę śmiało mówić, że dobrze go znałem. Spędziliśmy przecież razem pół życia. W sporcie się nie poddawał, chorobie, niestety, musiał się poddać.
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]1976 ![]() | – | 28. miejsce (K-70), 37. miejsce (K-90) |
1980 ![]() | – | 10. miejsce (K-70), 22. miejsce (K-90) |
Starty S. Bobaka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
28. | 7 lutego | 1976 | ![]() | Toni-Seelos-Olympiaschanze | K-84 | indywid. | 74,0 m | 75,0 m | 211,0 pkt | 41,0 pkt | Hans-Georg Aschenbach |
37. | 15 lutego | 1976 | ![]() | Bergisel | K-104 | indywid. | 81,0 m | 81,5 m | 168 pkt | 66,8 pkt | Karl Schnabl |
10. | 17 lutego | 1980 | ![]() | MacKenzie Intervale | K-86 | indywid. | 86,0 m | 82,0 m | 242,2 pkt | 22,1 pkt | Toni Innauer |
22. | 23 lutego | 1980 | ![]() | MacKenzie Intervale | K-114 | indywid. | 104,0 m | 97,0 m | 214,8 pkt | 56,2 pkt | Jouko Törmänen |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]1974 ![]() | – | 45. miejsce (K-70), 32. miejsce (K-90) |
1978 ![]() | – | 22. miejsce (K-70), 23. miejsce (K-90) |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]1979 ![]() | – | 22. miejsce |
1981 ![]() | – | 18. miejsce |
Indywidualnie
[edytuj | edytuj kod]1972 ![]() | – | 34. miejsce |
1973 ![]() | – | 21. miejsce |
1974 ![]() | – | 16. miejsce |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce |
---|---|
1979/1980 | 3.[65] |
1980/1981 | 46. |
Zwycięstwa w konkursach Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 26 stycznia | 1980 | ![]() | Średnia Krokiew | K-82 | 81,5 m | 82,0 m | 260,7 pkt |
Miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | razem |
1979/1980 | 1 | 2 | 1 | 4 |
1980/1981 | – | – | – | – |
suma | 1 | 2 | 1 | 4 |
Miejsca na podium w konkursach Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 26 stycznia | 1980 | ![]() | Średnia Krokiew | K-82 | 81,5 m | 82,0 m | – | – | 260,7 pkt | 1. | – | |
2. | 27 stycznia | 1980 | ![]() | Wielka Krokiew | K-115 | 114,5 m | 110,0 m | – | – | 254,3 pkt | 2. | 0,3 pkt | Piotr Fijas |
3. | 9 lutego | 1980 | ![]() | Dauphine | K-112 | 96,0 m | 101,0 m | – | – | 216,5 pkt | 3. | 5,7 pkt | Piotr Fijas |
4. | 29 lutego – 2 marca | 1980 | ![]() | Vikersundbakken | K-155 | 140,0 m | 142,0 m | 148,0 m | 116,0 m | 737,5 pkt | 2. | 15,5 pkt | Per Bergerud |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata
[edytuj | edytuj kod]Sezon 1979/1980 | |||||||||||||||||||||||||||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | punkty | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | 101 | 6 | 20 | 13 | - | - | - | - | 1 | 2 | 3 | 10 | - | - | - | 2 | 6 | 8 | 14 | 7 | - | - | 14 | 20 | 130 | ||||
Sezon 1980/1981 | |||||||||||||||||||||||||||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | punkty | |||||
15 | 16 | 37 | 43 | 16 | 14 | 24 | 23 | 8 | - | - | - | - | - | - | - | - | 20 | 24 | 26 | 15 | - | 20 | 13 | 15 | |||||
Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15 - – zawodnik nie wystartował lub zajął miejsce poniżej 15. |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce |
---|---|
1972/1973 | 31. |
1973/1974 | 82. |
1974/1975 | 5. |
1975/1976 | 6. |
1976/1977 | 20. |
1978/1979 | 21. |
1979/1980 | 37. |
1980/1981 | 21. |
Miejsca na podium w konkursach TCS
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 29 grudnia | 1974 | ![]() | Schattenbergschanze | K-90 | 96,0 m | 95,0 | 210,9 pkt | 2. | 6,5 pkt | Willi Pürstl |
2. | 6 stycznia | 1976 | ![]() | Paul-Ausserleitner-Schanze | K-90 | 97,5 m | 100,5 m | 225,5 pkt | 2. | 10,7 pkt | Toni Innauer |
Miejsca w poszczególnych konkursach TCS
[edytuj | edytuj kod]21. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
---|---|---|---|---|
36 | 29 | 31 | 31 | |
22. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
– | 27 | 64 | 68 | |
23. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
2 | 18 | 6 | 18 | |
24. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
5 | 22 | 15 | 2 | |
25. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
11 | 28 | 13 | 29 | |
27. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
19 | 10 | 27 | 22 | |
28. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
101 | 6 | 20 | 13 | |
29. Turniej Czterech Skoczni | ||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | |
15 | 16 | 37 | 43 |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Sezon | Miejsce |
---|---|
1980/1981 | ? |
Zwycięstwa w konkursach Pucharu Europy
[edytuj | edytuj kod]Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 16 stycznia | 1981 | ![]() | Tremplin aux Bossons | K-95 | 93,5 m | 90,5 m | 249,8 pkt |
2. | 18 stycznia | 1981 | ![]() | Tremplin de la Chirurgienne | K-104 | 96 m | 103 m | 243,5 pkt |
Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Europy
[edytuj | edytuj kod]Sezon 1980/1981 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | ![]() | punkty | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
- | - | - | - | 1 | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 50 | ||||||||||||||||||||||||
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15 - – zawodnik nie wystartował lub brak danych |
Sukcesy krajowe
[edytuj | edytuj kod]- Mistrz Polski juniorów[26]
Mistrzostwa Polski seniorów
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Rozmiar | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
?[a] | 20 lutego | 1972 | Zakopane | Wielka Krokiew | duża | ? | 108,0 m[b] | ? | ? | Wojciech Fortuna |
7. | 4 lutego | 1973 | Wisła | Malinka | duża | 75,5 m | 81,0 m | 188,9 pkt | 25,0 pkt | Czesław Janik |
4. | 31 stycznia | 1974 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 76,0 m | 75,5 m | 237,1 pkt | 15,4 pkt | Adam Krzysztofiak |
1.![]() | 3 lutego | 1974 | Zakopane | Wielka Krokiew | duża | 97,0 m | 107,0 m | 223,1 pkt | – | |
2.![]() | 5 lutego | 1975 | Szczyrk | Skalite | normalna | 80,0 m | 79,5 m | 233,6 pkt | 6,7 pkt | Adam Krzysztofiak |
1.![]() | 8 lutego | 1975 | Zakopane | Wielka Krokiew | duża | 108,0 m | 115,5 m | 259,1 pkt | – | |
1.![]() | 20 lutego | 1976 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 79,0 m | 75,5 m | 235,8 pkt | – | |
2.![]() | 21 lutego | 1976 | Zakopane | Wielka Krokiew | duża | 103,5 m | 102,5 m | 225,9 pkt | 7,4 pkt | Marek Pach |
2.![]() | 3 lutego | 1977 | Szczyrk | Skalite | normalna | 77,0 m | 80,5 m | 232,4 pkt | 1,9 pkt | Janusz Waluś |
1.![]() | 5 lutego | 1977 | Wisła | Malinka | duża | 96,0 m | 90,5 m | 242,9 pkt | – | |
1.![]() | 3 marca | 1978 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 79,5 m | 79,5 m | 249,5 pkt | – | |
6. | 4 marca | 1978 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 99,5 m | 97,0 m | 208,6 pkt | 34,9 pkt | Kazimierz Długopolski |
1.![]() | 24 stycznia | 1979 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 81,5 m | 80,5 m | 258,8 pkt | – | |
2.![]() | 6 marca | 1979 | Zakopane | Wielka Krokiew | duża | 105,0 m | 106,0 m | 238,9 pkt | 17,7 pkt | Piotr Fijas |
2.![]() | 2 lutego | 1980 | Szczyrk | Skalite | normalna | 77,5 m | 84,5 m | 235,6 pkt | 9,0 pkt | Piotr Fijas |
3.![]() | 3 lutego | 1980 | Wisła | Malinka | duża | 90,0 m | 86,0 m | 221,3 pkt | 8,6 pkt | Stanisław Pawlusiak |
1.![]() | 7 lutego | 1981 | Zakopane | Średnia Krokiew | normalna | 78,5 m | 78,5 m | 245,2 pkt | – | |
1.![]() | 8 lutego | 1981 | Zakopane | Wielka Krokiew | normalna | 110,5 m | 107,5 m | 244,7 pkt | – |
Inne osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]- Zimowa Spartakiada 1975 w Kawgołowie – brązowy medal
- Zimowa Spartakiada 1979 w Zakopanem – srebrny medal i brązowy medal
- Turniej Bohemii 1980 – złoty medal
- Zimowa Spartakiada 1981 w Borowiczach – brązowy medal[44]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Stanisław Bobak. Sports-reference.com. [dostęp 2011-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 stycznia 2009)]. (pol.).
- ↑ a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 4.
- ↑ Zmarł Stanisław Bobak [online], Sport.pl [dostęp 2016-07-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-22] (pol.).
- ↑ a b c d e f Paweł Pełka: Przeskakiwał największe skocznie świata. TygodnikPodhalański.pl, 2010-12-25. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ a b c d Wyniki Mistrzostw Polski – 1920-2002. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ a b c Galeria sław cz. 2 Stanisław Bobak (Polska). Skokinarciarskie.com.pl. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 1.
- ↑ Witów 1966.03.27 od 1000 Jun A,B. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1967.01.02 kks Jun A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1967.01.29 MiZak Jun A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1968.01.03 kks Jun A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Rabka 1968.02.19 Ml MP Jun A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Bobak Stanisław 1956 WKS Zakopane: Konkursy krajowe. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2016-07-03]. (pol.).
- ↑ Kowaniec 1969.01.19 MiPod chmł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Kowaniec 1969.01.25 MiPod chmł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1969.01.25 RoZa Młodzik. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1969.02.01 MiOT chł mł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1969.03.27 MiOT Jun B. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Bukowina Tat 1969.03.23 PPMMMF Jun A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-13]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1970.01.04 MiOT grupa A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1970.01.11 MiOT chł mł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1970.01.21 MiOT Grupa B. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ Zakopane 1970.01.24 KSRoWyZa Mło, gr A. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ Nowy Targ 1970.02.24 NMPZN chł mł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ Nowy Targ 1970.02.25 NMPZN chł mł. Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-11-16]. (pol.).
- ↑ a b c Szatkowski 2003 ↓, s. 2.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p BOBAK Stanislaw 1956.03.12 POL. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2014-04-02].
- ↑ Skoki narciarskie – Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22]. (pol.).
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 52.
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1973/1974. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 53–54.
- ↑ Miejsca reprezentantów Polski w konkursach skoków narciarskich na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym 1925-2011. Skijumping.pl. [dostęp 2013-02-19].
- ↑ a b c Adrian Dworakowski: „Przegrał jak kozak!” – jak Stanisław Bobak walczył o podium TCS. skijumping.pl, 2020-12-25. [dostęp 2020-12-25].
- ↑ Skoki narciarskie – Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1974/1975. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Wojciech Szatkowski: Mistrzostwa Polski w Skokach 1920-2003. Skijumping.pl. s. 2. [dostęp 2011-05-22]. (pol.).
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 55.
- ↑ a b c d e f Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Bobak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2016-07-03]. (pol.).
- ↑ a b Szatkowski 2003 ↓, s. 3.
- ↑ Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Innsbruck / Seefeld, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1976. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 56.
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Oberstdorf, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1976/1977. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-22].
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 57.
- ↑ Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 59.
- ↑ a b Andrzej Więcek: Mistrzostwa Polski w Narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013. Zamość: 2014, s. 60.
- ↑ a b c BOBAK Stanislaw. FIS-Ski resultats. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ Innsbruck, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ Bischofshofen, Turniej Czterech Skoczni 1979/1980. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-23].
- ↑ 79/80 FIS WORLD CUP – 10th World Cup Competition. skijumping.pl. [dostęp 2011-08-18].
- ↑ Tomasz Kalemba: PŚ w Zakopanem – tu dzieją się rzeczy niesamowite. Onet.pl, 2012-01-19. [dostęp 2012-01-19]. (pol.).
- ↑ Adam Bucholz: Zwycięska premiera – Zakopane 1980. Skijumping.pl, 2014-11-10. [dostęp 2014-11-12]. (pol.).
- ↑ Szatkowski 2003 ↓, s. 5.
- ↑ a b c d World Cup: Standings on BOBAK Stanislaw. FIS-Ski - biographie. [dostęp 2011-05-31].
- ↑ Turniej Czterech Skoczni 1980/1981. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ Leszek Błażyński: Bohemia Tour chce być jak Turniej Czterech Skoczni. Sports.pl, 2010-12-08. [dostęp 2011-05-25]. (pol.).
- ↑ a b Janusz Pindera. W domu ból jest mniejszy. „Rzeczpospolita”, 2005-12-24. Presspublica.
- ↑ Szatkowski 2003 ↓, s. 6.
- ↑ PAP: Podhale pożegnało Stanisława Bobaka. SportoweFakty.pl, 2010-11-16. [dostęp 2011-06-16]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wojciech Szatkowski: Stanisław Bobak – Liczy się instynkt latania.... Skijumping.pl, 2003. [dostęp 2011-05-22]. (pol.).
- Archiwalne wydania Dziennika Polskiego z wynikami konkursów PŚ
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Bobak – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl. www.olimpijski.pl. [dostęp 2016-07-03]. (pol.).
- Wyniki olimpijskie Bobaka w serwisie sports-reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-06)]. (ang.).
- Wyniki Bobaka w serwisie wyniki-skoki.hostingasp.pl