Turniej Nordycki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Turniej Nordycki | |
---|---|
![]() | |
Rozgrywany | 1997–2010 |
Najwięcej zwycięstw w Turnieju Nordyckim | Adam Małysz 3 razy |
Najwięcej zwycięstw w konkursach Turnieju Nordyckiego | Adam Małysz 10 razy |
Najwięcej razy na podium Turnieju Nordyckiego | Adam Małysz 5 razy |
Najwięcej razy na podium w konkursach Turnieju Nordyckiego | Adam Małysz 20 razy |
Miejsca rozgrywania konkursów | Lahti Kuopio Trondheim Oslo Falun Lillehammer Vikersund |
Turniej Nordycki zwany też błędnie Turniejem Skandynawskim i Skandynawskim Turniejem Czterech Skoczni[1] (oficjalna nazwa: Nordic Tournament) – zawody w skokach narciarskich rozgrywane w latach 1997–2010 na wzór Turnieju Czterech Skoczni.
Cykl ten rozgrywany był w pierwszej połowie marca każdego roku. Zwycięzcą – podobnie jak w Turnieju Czterech Skoczni – zostawał zawodnik, który zdobył największą liczbę punktów za skoki we wszystkich konkursach.
Konkursy zaliczane do Turnieju Nordyckiego odbywały się w Norwegii, Szwecji i Finlandii.
Najbardziej utytułowanym skoczkiem w historii turnieju jest Adam Małysz – wygrał najwięcej edycji turnieju (3), najwięcej razy stawał na podium klasyfikacji generalnej (5), wygrał najwięcej konkursów w historii imprezy (10) oraz najwięcej razy stawał na podium poszczególnych konkursów (20).
Zasady
[edytuj | edytuj kod]Konkursy Turnieju Nordyckiego zaliczano do klasyfikacji Pucharu Świata w skokach narciarskich. W związku z tym zasady rozgrywania poszczególnych zawodów były identyczne, jak podczas innych konkursów tej rangi[a]. W trakcie kwalifikacji przed każdym z konkursów wyłaniano 50 zawodników[b]. Zawodnicy oddawali skok w pierwszej serii. Najlepszych trzydziestu z nich startowało w serii drugiej i zdobywało punkty Pucharu Świata[2].
Do klasyfikacji Turnieju Nordyckiego, w przeciwieństwie do klasyfikacji Pucharu Świata (tu zaliczane są, wg specjalnej punktacji, wyłącznie punkty za zajęte lokaty – od pierwszej do trzydziestej, wynikające z not za oddane skoki) zaliczane są punkty zdobyte w zawodach za oddane skoki, tj. za odległość i styl skoku (zatem nie za zajęte lokaty). Identyczna sytuacja ma miejsce podczas Turnieju Czterech Skoczni. Jedynie w 2000 roku odstąpiono od tej reguły. Do klasyfikacji liczono wtedy punkty Pucharu Świata zdobyte podczas konkursów w krajach skandynawskich.
Od 2004 roku lider klasyfikacji Turnieju Nordyckiego zakładał niebieską koszulkę przygotowaną przez organizatorów. W pierwszym z konkursów Turnieju Nordyckiego żaden z zawodników nie zakładał koszulki lidera. W następnych konkursach w niebieskim plastronie występował zawodnik, który zajmował pierwsze miejsce w klasyfikacji.
Za zwycięstwo w Turnieju Nordyckim zawodnik, poza nagrodami ufundowanymi przez Międzynarodową Federację Narciarską, otrzymywał dodatkowe premie pieniężne i nagrody rzeczowe ufundowane przez organizatorów. Pula nagród przewidziana dla zwycięzców Turnieju Nordyckiego w 2004 roku wyniosła 50 000 euro[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Andreas_Widh%C3%B6lzl_2006_%282%29.jpg/200px-Andreas_Widh%C3%B6lzl_2006_%282%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/Noriaki_Kasai_at_the_Holmenkollen_2006.jpg/200px-Noriaki_Kasai_at_the_Holmenkollen_2006.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Adam_Malysz_%282%29.jpg/200px-Adam_Malysz_%282%29.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/18/Thomas_Morgenstern_2006.jpg/200px-Thomas_Morgenstern_2006.jpg)
Pierwsza edycja Turnieju odbyła się w 1997 roku. Rozegrane zostały cztery konkursy, które jednocześnie były zaliczane do klasyfikacji Pucharu Świata. Pierwszy z konkursów odbył się 9 marca 1997 roku w Lahti, a zwyciężył Andreas Widhölzl. Najlepszym zawodnikiem drugich zawodów, 12 marca na normalnej wówczas skoczni[c] w Kuopio, był Kazuyoshi Funaki. Trzeci z konkursów odbył się 13 marca w Falun, a zwycięzcą został Primož Peterka. Ostatni z konkursów rozegrany został w stolicy Norwegii, Oslo. Zwyciężył Funaki, który z przewagą 28 punktów nad drugim skoczkiem, Kristianem Brendenem, triumfował także w całym Turnieju Nordyckim[4].
W 1998 roku odbyło się pięć konkursów Turnieju Nordyckiego. W pierwszym z nich, 7 marca na skoczni w Lahti, zwyciężył Janne Ahonen, który wyprzedził Andreasa Widhölzla i Kristiana Brendena. Dzień później na tej samej skoczni triumfował Primož Peterka przed Jani Soininenem i Brendenem. 11 marca w Falun ponownie zwyciężył Peterka. Dwa dni później na skoczni w norweskim Trondheim na najwyższym stopniu podium stanął Masahiko Harada przed swoim rodakiem – Noriaki Kasai i Włochem Roberto Ceconem. W konkursie kończącym drugą edycję Turnieju Nordyckiego, na Holmenkollen w stolicy Norwegii, po raz trzeci wygrał Primož Peterka. Drugie miejsce zajął Bruno Reuteler, a trzecie Masahiko Harada. W końcowej klasyfikacji Turnieju 1998 najlepszy okazał się Andreas Widhölzl. Na drugim miejscu sklasyfikowany został Sven Hannawald, a na trzecim Hiroya Saitō[5].
W 1999 roku rozegrano cztery konkursy Turnieju. Pierwszy z nich odbył się 6 marca na normalnej skoczni w Lahti. Zwyciężył Kazuyoshi Funaki przed Reinhardem Schwarzenbergerem i Svenem Hannawaldem. 9 marca w Trondheim najlepszy okazał się Kasai, który wyprzedził Stefana Horngachera i Masahiko Haradę. 11 marca w Falun triumfował Martin Schmitt, drugi był Hideharu Miyahira, a trzeci Harada. W ostatnim konkursie Turnieju Nordyckiego, 14 marca w Oslo, zwycięstwo odniósł Noriaki Kasai, który zwyciężył także w całym Turnieju Skandynawskim[5].
O zwycięstwie w końcowej klasyfikacji Turnieju Nordyckiego w 2000 roku decydowała ilość zdobytych punktów Pucharu Świata podczas czterech konkursów, a nie – jak dotychczas – liczba punktów zdobytych za same skoki. Pierwsze zawody odbyły się 4 marca na normalnej skoczni w Lahti. Wygrał je Janne Ahonen przed Svenem Hannawaldem i Lasse Ottesenem. Nazajutrz na skoczni dużej triumfował Martin Schmitt, drugi był Janne Ahonen, a trzeci Andreas Goldberger. 10 marca na skoczni w norweskim Trondheim zwycięstwo odniósł Hannawald przed Ville Kantee i Ahonenem. Identyczna sytuacja miała miejsce w ostatnim z konkursów, 12 marca w Oslo. Dzięki temu zwycięstwo w Turnieju Skandynawskim odniósł Sven Hannawald, który o 30 punktów wyprzedził drugiego zawodnika – Janne Ahonena[6].
Zwycięstwo w piątym Turnieju jako pierwszy w historii reprezentant Polski odniósł Adam Małysz. Ponadto jako pierwszy skoczek w historii wygrał wszystkie konkursy Turnieju Nordyckiego. Wygrał zarówno 7 marca w Falun, jak i 9 marca w Trondheim oraz 11 marca w Oslo. W Turnieju 2001 Małysz zdobył 648,5 punktów, o 72,7 więcej od drugiego w klasyfikacji – Andreasa Goldbergera, a o 161,6 punktu więcej od trzeciego – Martina Schmitta[7]. W 2001 roku wyjątkowo nie odbyły się zawody Turnieju Nordyckiego w Lahti, ponieważ organizowane były tam mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym.
W ramach Turnieju w 2002 roku rozegrane zostały cztery konkursy. W pierwszym z nich, 1 marca w Lahti, triumfował Martin Schmitt. Następne dwa konkursy – 13 marca w Falun oraz 15 marca w Trondheim wygrał Matti Hautamäki. W kończącym konkursie, 17 marca w Oslo, najlepszy okazał się Simon Ammann. W turnieju zwycięstwo odniósł Hautamäki przed Małyszem i Schmittem[8].
W 2003 roku rozegrano trzy konkursy Turnieju Skandynawskiego. Wszystkie z nich (9 marca w Oslo oraz 14–15 marca w Lahti) wygrał Adam Małysz, więc zwyciężył także w całym Turnieju Nordyckim. Na drugiej pozycji sklasyfikowany został Matti Hautamäki, a na trzeciej Tami Kiuru[9].
W kolejnej edycji Turnieju Nordyckiego zwycięstwo odniósł Roar Ljøkelsøy przed Bjørnem Einarem Romørenem i Simonem Ammannem. We wszystkich spośród czterech konkursów zwyciężyli reprezentanci Norwegii. Pierwsze dwa z nich, tj. 7 marca w Lahti i 10 marca w Kuopio, wygrał Romøren. 12 marca w Lillehammer i 14 marca w Oslo triumfował Ljøkelsøy[10].
W skład Turnieju w 2005 roku weszły cztery konkursy. Wszystkie cztery wygrał Matti Hautamäki, czyniąc to jako pierwszy zawodnik w historii skoków. Zwyciężył 6 marca w Lahti, 9 marca w Kuopio, 11 marca w Lillehammer oraz 13 marca w Oslo. W końcowej klasyfikacji Turnieju Nordyckiego zwyciężył z przewagą 47,6 punktu nad drugim skoczkiem – Roarem Ljøkelsøyem i z przewagą 70,3 punktu nad trzecim – Michaelem Uhrmannem[11].
Turniej Nordycki 2006 wygrał Thomas Morgenstern przed Andreasem Küttelem i Janne Happonenem. Pierwszy z konkursów odbył się 5 marca w Lahti, a zwyciężył Janne Happonen. Dwa dni później na skoczni w Kuopio triumfował Andreas Küttel. 10 marca w Lillehammer zwycięstwo odniósł Morgenstern, a ostatni konkurs, 12 marca w Oslo, wygrał Adam Małysz[12].
W 2007 roku Adam Małysz jako pierwszy skoczek w historii wygrał trzeci Turniej Nordycki w karierze. Wygrał pierwsze trzy konkursy (11 marca w Lahti, 13 marca w Kuopio i 17 marca w Oslo), a w czwartym (18 marca w Oslo), z powodu złych warunków atmosferycznych, nie zakwalifikował się do finałowej serii, w której zwyciężył Simon Ammann. W końcowej klasyfikacji Małysz wyprzedził drugiego Andreasa Koflera o 2,1 punktu oraz trzeciego Ammanna o 25,3 punktu[13].
Ze względu na to, że jedynym skoczkiem, który wygrał pięciokrotnie konkursy na skoczni w Oslo (czterokrotnie w ramach Turnieju Nordyckiego) jest Adam Małysz, w 2007 roku organizatorzy konkursu na Holmenkollen ogłosili go Królem Holmenkollen i obiecali postawić pomnik na jego cześć[14].
W Turnieju Nordyckim 2008 triumfował Gregor Schlierenzauer, drugie miejsce zajął Tom Hilde, a trzeci był Janne Happonen[15]. Pierwszy z konkursów Turnieju Skandynawskiego miał odbyć się w Lahti, jednak z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych konkurs został przeniesiony do Kuopio[16]. W pierwszym konkursie w Kuopio, 3 marca zwyciężył Janne Happonen, a dzień później jego rodak – Janne Ahonen. W konkursach w Lillehammer (7 marca) i Oslo (9 marca) wygrał Gregor Schlierenzauer[17].
W 2009 roku rozegrano cztery konkursy zaliczane do Turnieju Nordyckiego. Z powodu przebudowy skoczni Holmenkollen nie odbyły się zawody w Oslo[18]. W pierwszym konkursie, na skoczni K-90 w Lahti zwyciężył Gregor Schlierenzauer. Drugi konkurs, który odbył się w Kuopio, wygrał Takanobu Okabe. W trzecich zawodach, w Lillehammer triumfował Harri Olli. Czwarty z konkursów przeprowadzono na mamuciej skoczni w Vikersund i jego zwycięzcą został Schlierenzauer, który okazał się także najlepszy w całym cyklu. Na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej uplasował się Olli, a trzeci był Simon Ammann[19].
Podobnie jak w 2009, tak i w 2010 roku rozegrano cztery konkursy Turnieju Nordyckiego. Konkursy przeprowadzono w Lahti, Kuopio, Lillehammer i Oslo. We wszystkich najlepszy był Simon Ammann, dzięki czemu został zwycięzcą edycji. Drugie miejsce zajął Adam Małysz, a trzeci był Thomas Morgenstern[20].
W sezonie 2010/2011 po raz pierwszy Turniej Nordycki nie został przeprowadzony. Wynikało to z faktu, że na przełomie lutego i marca 2011 roku Oslo organizowało mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym[21]. W kolejnym sezonie, ponownie Turniej Nordycki nie znalazł się w kalendarzu Pucharu Świata w skokach narciarskich[22]. Od tego czasu organizowanie imprezy zarzucono.
Triumfatorzy
[edytuj | edytuj kod]Zwycięzcy w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Adams_Bulls_Eye_-_Gregor_Schlierenzauer.jpg/200px-Adams_Bulls_Eye_-_Gregor_Schlierenzauer.jpg)
Lp. | Zawodnik | 1. miejsca | 2. miejsca | 3. miejsca | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 3 | 2 | 0 | 5 |
2. | ![]() | 2 | 1 | 0 | 3 |
3. | ![]() | 2 | 0 | 0 | 2 |
4. | ![]() | 1 | 1 | 1 | 3 |
5. | ![]() | 1 | 1 | 0 | 2 |
![]() | 1 | 1 | 0 | 2 | |
7. | ![]() | 1 | 0 | 3 | 4 |
8. | ![]() | 1 | 0 | 1 | 2 |
![]() | 1 | 0 | 1 | 2 | |
10. | ![]() | 1 | 0 | 0 | 1 |
11. | ![]() | 0 | 1 | 0 | 1 |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
![]() | 0 | 1 | 0 | 1 | |
19. | ![]() | 0 | 0 | 2 | 2 |
![]() | 0 | 0 | 2 | 2 | |
21. | ![]() | 0 | 0 | 1 | 1 |
![]() | 0 | 0 | 1 | 1 | |
![]() | 0 | 0 | 1 | 1 | |
![]() | 0 | 0 | 1 | 1 |
Najwięcej razy na podium w konkursach
[edytuj | edytuj kod]Obiekty
[edytuj | edytuj kod]Nazwa skoczni | Miasto | Punkt konstrukcyjny[23] | Wielkość skoczni[23] | Rekord skoczni | Lata rozgrywania konkursów | |
---|---|---|---|---|---|---|
![]() | Salpausselkä | ![]() | K-116[f] | HS-130 | ![]() 135,5 m[24] | 1997, 1998[g], 2000, 2002, 2003[g], 2004, 2005, 2006, 2007, 2010 |
K-90 | HS-97 | ![]() 101,0 m[25] | 1999, 2000, 2009[h] | |||
![]() | Puijo | ![]() | K-120[c] | HS-127 | ![]() 135,5 m[26] | 1997, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008[i], 2009, 2010 |
![]() | Lugnet | ![]() | K-115 | HS-124 | ![]() 130,5 m[27] | 1997, 1998, 1999, 2001, 2002 |
![]() | Holmenkollbakken | ![]() | K-120[j] | HS-134 | ![]() 139,5 m[28] | 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007[k], 2008, 2010 |
Granåsen | ![]() | K-120 | HS-131 | ![]() ![]() 140 m[29] | 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 | |
Lysgårdsbakken | ![]() | K-123 | HS-138 | ![]() 146,0 m[30] | 2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010 | |
![]() | Vikersundbakken | ![]() | K-185[l] | HS-207[l] | ![]() 219,0 m[31] | 2009 |
Logo
[edytuj | edytuj kod]Logo Turnieju Nordyckiego zostało zaprojektowane przez Janne Ahonena[32]. Przedstawiało skocznię narciarską oraz napis NORDIC TOURNAMENT. Na środku logo znajdowało się koło w barwach czerwonej i niebieskiej[33], charakterystycznych dla Skandynawii[m].
Turniej Nordycki jako przedsięwzięcie biznesowe i medialne
[edytuj | edytuj kod]Zawody Turnieju Nordyckiego, które odbywały się w Oslo, były częścią Holmenkollen Ski Festival, corocznego festiwalu organizowanego w stolicy Norwegii. Konkursy Turnieju Nordyckiego na skoczni w Lillehammer wchodziły w skład Lillehammer Skifestival. Konkursy na skoczni w Lahti w 2007 roku odbyły się w ramach Lahti Ski Games[34]. Podczas tych imprez rozgrywano konkursy w konkurencjach klasycznych. W związku z tym Turniej Nordycki był przedsięwzięciem biznesowym i medialnym. Dużą rolę odgrywali sponsorzy, którzy fundowali dodatkowe nagrody dla zwycięzców poszczególnych konkursów i całego Turnieju Nordyckiego, a także pokrywali część kosztów organizacji zawodów. Podczas konkursów na skoczniach fińskich głównym sponsorem było Doskonałe Mleko. Firma ta podpisała umowę ze skoczkami fińskiej reprezentacji w skokach narciarskich, którzy występowali w spotach reklamowych, a także z organizatorami wszystkich konkursów na terenie Finlandii. W latach 2003–2005 firma wykupiła wyłączność na reklamy Doskonałego Mleka we wszystkich fińskich konkursach. Wiązało się to z tym, że na plastronach wszystkich skoczków, a także na banerach wokół zeskoku, znajdowało się logo firmy. W 2007 roku firma sponsorowała organizację zawodów na skoczni w Lahti[35]. Poza Doskonałym Mlekiem zawody Turnieju Nordyckiego sponsorowały firmy: Ricoh, Viessmann, Ruhrgas i Manner.
W 2006 roku podczas konkursu Turnieju Skandynawskiego na skoczni w Kuopio wystąpiła fińska grupa muzyczna Kroisos, w skład której wchodzą skoczkowie i zawodnicy kombinacji norweskiej z Finlandii (Ville Kantee, Jussi Hautamäki, Olli Happonen, Jarkko Saapunki)[36].
Bilety na Puchar Świata w skokach narciarskich w Kuopio kosztowały zwykle 12 euro. Taka cena obowiązywała w latach 2006–2008[37]. Ceny biletów na konkursy w Lahti dla dorosłych wynosiły 20 euro za miejsca siedzące i 14 euro za miejsca stojące. Bilety dla dzieci w wieku do 12 lat były o połowę tańsze[38][39].
W trakcie rozgrywania Turnieju Nordyckiego do miejscowości, w których odbywają się poszczególne zawody, przyjeżdżały tysiące kibiców. Dzięki temu właściciele hoteli, hosteli, pensjonatów i domów wczasowych mieli wielu klientów, podobnie jak sklepy, pobliskie muzea, kina oraz inne atrakcje turystyczne.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Jedynymi zawodami zaliczanymi do PŚ o odmiennych zasadach są cztery konkursy Turnieju Czterech Skoczni, które rozgrywane są systemem KO.
- ↑ Do 2007 roku zapewniony start w konkursach Turnieju Nordyckiego, podobnie jak w pozostałych konkursach Pucharu Świata miało 15 najlepszych zawodników w klasyfikacji PŚ. W związku z tym do sezonu 2006/2007 (włącznie) w kwalifikacjach wyłaniano 35 zawodników. Później liczbę tę zmniejszono do 10, a w 2017 roku całkowicie usunięto tę zasadę.
- ↑ a b Do 1998 roku punkt konstrukcyjny skoczni w Kuopio znajdował się na 95. metrze. W 1997 roku odbył się konkurs na skoczni K-95.
- ↑ Konkurs został przeniesiony z Lillehammer do Oslo – Holmenkollen.
- ↑ Konkurs został przeniesiony z Lahti do Kuopio.
- ↑ Do 1997 punkt konstrukcyjny skoczni w Lahti umieszczony był na 114. metrze. W związku z tym w 1997 roku rozegrano konkurs na skoczni K-114.
- ↑ a b W Lahti rozegrano dwa konkursy.
- ↑ Konkurs przeniesiony ze skoczni dużej na normalną ze względu na niekorzystne warunki atmosferyczne.
- ↑ W Kuopio rozegrano dwa konkursy. Jeden z nich został przeniesiony z Lahti.
- ↑ Do 1998 roku punkt konstrukcyjny skoczni Holmenkollbakken znajdował się na 112. metrze, natomiast w latach 1999–2008 na 115. metrze.
- ↑ W Oslo rozegrano dwa konkursy. Jeden z nich został przeniesiony z Lillehammer.
- ↑ a b c Skocznia została zmodernizowana w 2010 roku. Obecnie punkt konstrukcyjny umieszczony jest na 200 metrze, HS-wynosi 240 metrów, a rekordzistą jest Stefan Kraft (253,5 m). Od czasu modernizacji nie rozegrano w Vikersund konkursów zaliczanych do Turnieju Nordyckiego, w związku z czym w tabeli zawarte są dane obowiązujące w trakcie ostatniego konkursu w 2009 roku.
- ↑ Flaga każdego z państw organizatorów zawiera przynajmniej jeden z tych kolorów.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Karolina Kwiecień: Skoki Narciarskie: Turniej Skandynawski – konkurencja dla TCS?. skijumping.pl, 2006-03-03. [dostęp 2008-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-28)]. (pol.).
- ↑ Skoki narciarskie – Zasady punktacji poszczególnych konkursów. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-11]. (pol.).
- ↑ Historia i zasady Turnieju Skandynawskiego. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-25]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 1997. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ a b Past Winners in Nordic Tournament Ski Jumping. nordictournament.com. [dostęp 2008-01-19]. (ang.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2000. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2001. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2002. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2003. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2004. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2005. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2006. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Turniej Skandynawski 2007. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Weronika Skrzyniarz: Pomnik Adama Małysza w norweskim Oslo. sport24.pl, 2008-10-22. [dostęp 2016-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-27)]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie Polska: Klasyfikacja Turnieju Skandynawskiego w sezonie 2007/2008. skijumping.pl. [dostęp 2011-12-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-06)]. (pol.).
- ↑ Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie – Zawody w Lahti odwołane, jutro konkurs w Kuopio (FILMY). skokinarciarskie.pl, 2 marca 2008. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
- ↑ Skoki narciarskie – Turniej Skandynawski 2008. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
- ↑ Małgorzata Katan: Skoki Narciarskie – Holmenkollen w rozbiórce. skokinarciarskie.pl, 18 października 2008. [dostęp 2012-02-07]. (pol.).
- ↑ Skoki narciarskie – Turniej Skandynawski 2009. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-07]. (pol.).
- ↑ Skoki narciarskie – Turniej Skandynawski 2010. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-07]. (pol.).
- ↑ Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Znamy wstępne kalendarze na sezon 2010/2011. skijumping.pl, 17 kwietnia 2010. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
- ↑ Anna Szczepankiewicz: Skoki Narciarskie: Kalendarz Pucharu Świata 2011/2012. skijumping.pl, 9 kwietnia 2011. [dostęp 2011-12-23]. (pol.).
- ↑ a b Stan na rok 2008.
- ↑ Skoki Narciarskie: Lahti (Salpausselkä). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- ↑ Lahti (FIN). skisprungschanzen.com. [dostęp 2010-07-09]. (niem.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Kuopio (Puijo). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-09)]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Falun (Lugnets). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-28)]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Oslo (Holmenkollen). skijumping.pl. [dostęp 2010-03-14]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Trondheim (Granåsen). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-22)]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Lillehammer (Lysgaardsbakken). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-22)]. (pol.).
- ↑ Skoki Narciarskie: Vikersund (Vikersundbakken). skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-22)]. (pol.).
- ↑ Janne Ahonen designes Tournament logo. nordictournament.com. [dostęp 2016-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-04-05)]. (ang.).
- ↑ Nordic Tournament. nordictournament.com. [dostęp 2016-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-28)]. (norw.).
- ↑ Anna Szczepankiewicz: Skoki Narciarskie: „Lahti Ski Games” – święto sportu w Finlandii. skijumping.pl, 2007-03-07. [dostęp 2008-01-31]. (pol.).
- ↑ Doskonałe Mleko sponsorem zawodów w Lahti. mlekowszkole.pl, 2007. [dostęp 2008-01-15]. (pol.).
- ↑ Karolina Kwiecień: Skoki Narciarskie: Muzyczny start Turnieju Nordyckiego w Kuopio. skijumping.pl, 2006-02-28. [dostęp 2008-01-23]. (pol.).
- ↑ INTERIA.PL – Puchar Świata z Małyszem: Kuopio. interia.pl. [dostęp 2008-01-31]. (pol.).
- ↑ Dane z 2008 roku.
- ↑ INTERIA.PL – Puchar Świata z Małyszem: Lahti. interia.pl. [dostęp 2008-01-31]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- FIS-Ski. fis-ski.com. [dostęp 2008-01-21]. (ang.).
- Nordic Tournament. nordictournament.com. [dostęp 2008-01-11]. (ang.).
- Skihopp. skijumping.no. [dostęp 2008-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-12-13)]. (norw.).
- Skijumping.pl. skijumping.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).
- Skoki Narciarskie data =. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2008-01-11]. (pol.).