22 Brygada Artylerii Przeciwpancernej – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Organizacja | |
Numer | JW 1631[1] |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk |
22 Brygada Artylerii Przeciwpancernej (22 BAPpanc) – związek taktyczny artylerii przeciwpancernej ludowego Wojska Polskiego.
W wyniku wprowadzenia planu przyśpieszonego rozwoju WP na lata 1951-1953, wiosną 1951 roku w Kwidzynie rozpoczęto formowanie 22 Brygady Artylerii Przeciwpancernej[2]. Brygada rozformowana została do końca 1955 roku[3][4].
Struktura organizacyjna brygady
[edytuj | edytuj kod]- Dowództwo 22 Brygady Artylerii Przeciwpancernej w Kwidzynie
- 101 pułk artylerii przeciwpancernej w Kwidzynie
- 105 pułk artylerii przeciwpancernej w Kwidzynie
- 106 pułk artylerii przeciwpancernej w Prabutach
Etatowo brygada liczyła 1438 żołnierzy i 61 cywili.
Uzbrojenie stanowiło 76 dział, w tym 22 armaty 100 mm BS-3, 26 armat ppanc 76 mm ZIS-3 oraz 26 armat ppanc ZIS-2
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Spis zespołów archiwalnych Archiwum Wojskowego w Toruniu
- ↑ Kajetanowicz 2005 ↓, s. 156.
- ↑ Piotrowski 2003 ↓, s. 88.
- ↑ Puchała 2013 ↓, s. 251.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
- Franciszek Puchała: Budowa potencjału bojowego Wojska polskiego 1945-1990. Obszary szpiegowskich działań. Warszawa: Fundacja "Historia i Kultura", 2013. ISBN 978-83-11-12800-2.