2 Batalion Strzelców Celnych – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Nazwa wyróżniająca | Sandomierski |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Juliusz Małachowski |
Działania zbrojne | |
powstanie listopadowe | |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk |
2 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich Juliusza Małachowskiego – ochotnicza polska formacja wojskowa powołana w czasie powstania listopadowego.
Batalion został utworzony 2 grudnia 1830 w Końskich, po 18 kwietnia 1831 wszedł w skład batalionu mjr. Stefana Dembowskiego[1].
Dowódca
[edytuj | edytuj kod]- ppłk Juliusz Małachowski (poległ 18 kwietnia)[2]
Walki batalionu
[edytuj | edytuj kod]Batalion bronił przepraw na Wiśle[3]
Bitwy i potyczki[4]:
- Puławy (26 lutego i 2 marca 1831)
- Solec (14 kwietnia 1831)
- Wronów (17 kwietnia 1831)
- Kazimierz nad Wisłą (18 kwietnia 1831)
Za udział w walkach otrzymał 1 krzyż złoty
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wimmer 1978 ↓, s. 488.
- ↑ Gembarzewski 1925 ↓, s. 77.
- ↑ Wimmer 1978 ↓, s. 489.
- ↑ Gembarzewski 1925 ↓, s. 78.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: Towarzystwo Wiedzy Wojskowej, 1925, s. 77−78.
- Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie - Królestwo Polskie 1815-1830. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-48-3.
- Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978, s. 488−489.