40 Dywizja Piechoty (LWP) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
40 Dywizja Piechoty (40 DP) – związek taktyczny piechoty Wojska Polskiego przewidziany do sformowania w planie mobilizacyjnym „PM-53”.
40 Dywizja Piechoty nie istniała w czasie pokoju. Była związkiem taktycznym przewidziany do sformowania w planie mobilizacyjnym „PM-53” na bazie oddziałów 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Krakowie. Zgodnie z założeniami planu „PM-53” dywizja miała wejść w skład 4 Korpusu Armijnego.
Struktura dywizji
[edytuj | edytuj kod]- dowództwo i sztab - na bazie dowództwa 6 DP
- trzy pułki piechoty
- pułk artylerii lekkiej
- dywizjon artylerii przeciwpancernej
- dywizjon artylerii przeciwlotniczej
- batalion łączności
- batalion saperów
- kompania chemiczna
- kompania zwiadu
- kompania samochodowa
- batalion szkolny
- batalion sanitarny
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945–1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.