75 Pułk Piechoty (LWP) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1950 |
Rozformowanie | lato 1957 |
Tradycje | |
Kontynuacja | 75 pułk zmechanizowany |
Organizacja | |
Numer | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość | |
Skład | Etat Nr 2/130 |
75 pułk piechoty (75 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Pułk został sformowany wiosną i latem 1951, w garnizonie Bartoszyce, w składzie 21 Dywizji Piechoty. Latem 1957 oddział przeformowany został w 75 pułk zmechanizowany i podporządkowany dowódcy 15 Dywizji Zmechanizowanej im. Gwardii Ludowej.
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]Struktura organizacyjna pułku według etatu Nr 2/130 o stanie 1233 żołnierzy i 31 pracowników cywilnych.
- dowództwo i sztab
- 2 bataliony piechoty
- artyleria pułkowa
- dwie baterie armat 76 mm
- bateria moździerzy
- pułkowa szkoła podoficerska
- kompanie: łączności, gospodarcza
- pluton: saperów
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Kazimierz Czernikowski, 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka, Drukarnia W&P Edward Waszkiewicz, Elżbieta Panter s. c., Malbork 2001, ISBN 83-86590-02-5.