27 Dywizja Piechoty (LWP) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1951 |
Rozformowanie | 1955 |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Mikołaj Kotwicki |
Ostatni | płk Artur Raginia |
Organizacja | |
Numer | JW 4590 |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
27 Dywizja Piechoty (27 DP) – związek taktyczny piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Dywizja została sformowana w okresie od maja 1951 1 grudnia 1952, w garnizonie Zgorzelec, w składzie Okręgu Wojskowego Nr IV, według etatów Nr 2/129-2/138, tzw. małej konnej DP[2], o stanie 5212 żołnierzy i 164 pracowników cywilnych. Do końca 1951 stan liczebny dywizji miał liczyć 2818 żołnierzy oraz 142 pracowników cywilnych.
Był to związek o ograniczonych możliwościach bojowych, trakcji konnej, przeznaczony do użycia na drugorzędnych kierunkach działań. Dywizja pozostawała w bezpośredniej podległości dowódcy okręgu[3]. Etatowo w składzie pułku piechoty miało być 7 samochodów, 14 moździerzy 82 mm, 66 rkm, 21 ckm, 24 km plot, 536 kbk, 4 armaty 45 mm, 4 armaty 76 mm.
Dywizja została rozformowana w grudniu 1955[4], z wyjątkiem 17 daplot i 52 dappanc[5].
Żołnierze dywizji
[edytuj | edytuj kod]Dowódcy dywizji[6] :
- ppłk Mikołaj Kotwicki (1951-1953)
- ppłk Stefan Orliński (1953-1955)
- płk Artur Raginia (p.o. 1955)
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]wg stanu z 1 grudnia 1952
Nazwa jednostki | Miejsce stacjonowania |
---|---|
Dowództwo 27 Dywizji Piechoty | Zgorzelec |
85 pułk piechoty | |
90 pułk piechoty | |
96 pułk piechoty | |
114 pułk artylerii lekkiej | |
52 dywizjon artylerii przeciwpancernej | |
17 dywizjon artylerii przeciwlotniczej | |
32 batalion łączności | |
65 batalion saperów | |
36 kompania obrony przeciwchemicznej | |
pluton zwiadu | |
pluton samochodowy |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 429.
- ↑ Kajetanowicz 2005 ↓, s. 149.
- ↑ Kajetanowicz 2005 ↓, s. 274.
- ↑ Puchała 2013 ↓, s. 251.
- ↑ Piotrowski 2003 ↓, s. 137.
- ↑ Mąsior 2005 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945–1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
- Franciszek Puchała: Budowa potencjału bojowego Wojska Polskiego 1945–1990. Obszary szpiegowskich działań. Warszawa: Fundacja „Historia i Kultura”, 2013. ISBN 978-83-11-12800-2.
- Wiesław Mąsior: Dowódcy dywizji Wojska Polskiego. Profesjonalne Forum Wojskowe. Serwis-militarny.net, 2005. [dostęp 2018-02-05].