Komenda Rejonu Uzupełnień Złoczów – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1919 |
Rozformowanie | 1939 |
Tradycje | |
Rodowód | PKU Złoczów |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Podległość | Okręgowa Komenda Uzupełnień Lwów |
Skład | PKU typ I |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/KRU_DOK_VI.jpg/240px-KRU_DOK_VI.jpg)
Komenda Rejonu Uzupełnień Złoczów (KRU Złoczów) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].
Historia komendy
[edytuj | edytuj kod]12 czerwca 1919 roku minister spraw wojskowych rozkazem D.M.O 3314.IV zarządził utworzenie Powiatowej Komendy Uzupełnień Złoczów z czasową siedzibą we Lwowie i podporządkował ją Okręgowej Komendzie Uzupełnień we Lwowie. PKU Złoczów obejmowała powiaty: brodzki, kamionecki, zborowski i złoczowski[2].
W latach 1920–1921 PKU 52 pp była podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Lwów” i obejmowała swoją właściwością powiaty: brodzki, kamionecki, radziechowski, zborowski i złoczowski[3][4].
Z dniem 1 czerwca 1922 roku została zlikwidowana gospoda inwalidzka przy PKU Złoczów[5].
W marcu 1930 roku PKU Złoczów była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie i administrowała powiatami: złoczowskim, zborowskim i przemyślańskim[6]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ I[7].
Z dniem 1 grudnia 1934 roku minister spraw wojskowych wyłączył powiat przemyślański z PKU Złoczów i przyłączył do PKU Lwów Powiat oraz wyłączył powiat brodzki z PKU Kamionka Strumiłowa i przyłączył do PKU Złoczów[8].
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Złoczów została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Złoczów przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10].
Komendant Rejonu Uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: brodzki, zborowski i złoczowski[1].
W planie mobilizacyjnym „W” KRU Złoczów nie została obciążona zadaniami mobilizacyjnymi. W czasie mobilizacji pozostawała na etacie pokojowym, a w czasie wojny przynależała pod względem ewidencji i uzupełnień do Ośrodka Zapasowego 5 Dywizji Piechoty[11].
Obsada personalna
[edytuj | edytuj kod]Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Złoczów, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.
Komendanci | ||
---|---|---|
stopień, imię i nazwisko | okres pełnienia funkcji | kolejne stanowisko (dalsze losy) |
płk Stanisław Niedzielski | od 12 VI 1919[12] | |
mjr / ppłk piech. Antoni Schmied | 1923[13][14] – II 1926[15] | dyspozycja dowódcy OK VI |
mjr żand. Jan Mieczysław Zborucki | II 1926[16] – I 1929 | komendant PKU Warszawa Miasto IV |
ppłk piech. Józef Maciej Lewicki | III 1929 – 28 II 1930[17] | stan spoczynku |
mjr piech. Adolf Skorwid | IX 1930[18][19] – VII 1935[20] | dyspozycja dowódcy OK VI |
mjr piech. Sylwester Korwin-Kruczkowski | VIII 1935[21] – 1939[22] |
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[23][14] | |||
---|---|---|---|
I referent | por. / kpt. piech. Józef Alojzy Pietraszek | 1923 – 1924 | |
mjr piech. Karol Władysław Soroczak | od VI 1925[24] | ||
II referent | urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Józef Starak | 1923 – 1924 | |
oficer instrukcyjny | por. piech. Włodzimierz Danhoffer | 1923 – I 1924[25] | 52 pp |
por. / kpt. piech. Stanisław Młyński | od I 1924[25] | ||
oficer ewidencyjny na pow. przemyślański | urzędnik wojsk. X rangi Rudolf Rzeźniczek | do I 1923[26] | OE Bielsk PKU Biała Bielsko |
urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Witold Patykowski | od 1 VI 1923[27] | ||
oficer ewidencyjny na pow. zborowski | urzędnik wojsk. X rangi Wincenty Rożniatowski | do 1 XII 1922[28] | OE Miechów PKU Miechów |
por. piech. Andrzej Jarski | do V 1923[29] | I referent PKU Buczacz | |
urzędnik wojsk. X rangi Józef Kozak | V[30] – 1 IX 1923[31] | OE Września PKU Gniezno | |
por. kanc. Jan Ostrowski | IX[32] – XII 1923[33] | kier. kanc. Inspektoratu Armii Nr V | |
por. san. Ludwik Józef Chrobak | od XII 1923[34] | ||
oficer ewidencyjny na pow. złoczowski | kpt. kanc. Ludwik Józef Chrobak | 1924 – IV 1925[35] | II referent PKU Łuck |
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[36][37][19] | |||
kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta | mjr piech. Karol Władysław Soroczak[a] | II 1926 – III 1929 | dyspozycja dowódcy OK VI |
mjr piech. Adolf Skorwid | III 1929[53] – IX 1930 | komendant PKU | |
kpt. piech. Kazimierz Gottwald | był w 1932 – VI 1938 | kierownik I referatu KRU | |
kierownik II referatu poborowego | kpt. piech. Józef Alojzy Pietraszek | II 1926 – IX 1930[54] | kierownik I referatu PKU Nowogródek |
kpt. piech. Kazimierz Gottwald | IX 1930[54] – ? | kierownik I referatu | |
por. piech. Henryk Ścigalski | był w 1932 – VI 1938 | kierownik II referatu KRU | |
referent | kpt. kanc. Julian Rogalski[b] | II 1926 – VI 1930[55] | praktyka sądowa w WSO nr VIII |
por. piech. Henryk Ścigalski | III 1930[56] – ? | kierownik II referatu | |
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[22][c] | |||
kierownik I referatu ewidencji | kpt. adm. (piech.) Kazimierz Gottwald | 1938 – 1939 | |
kierownik II referatu uzupełnień | por. / kpt. adm. (piech.) Henryk Ścigalski[d] | 1938 – 1939 |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Polish_cemetery_in_Guzar_in_Uzbekistan_IGP2612.jpg/150px-Polish_cemetery_in_Guzar_in_Uzbekistan_IGP2612.jpg)
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Karol Władysław Soroczak ur. 4 listopada 1887 w Złoczowie[38], w rodzinie Antoniego[39] . W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 80. Na stopień nadporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1916 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Został odznaczony Krzyżem Wojskowym Karola i Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913[40]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Inspekcji Etapów 2 Armii, a jego oddziałem macierzystym był 45 Pułk Piechoty[41]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 283. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 45 pp[42]. Później został przeniesiony do 52 Pułku Piechoty w Złoczowie[43][44]. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 81. lokatą w korpusie oficerów piechoty[45]. W maju 1925 był dowódcą III baonu[46]. W czerwcu tego roku został odkomenderowany z 52 pp do PKU Złoczów na 4 miesiące[47]. W lutym 1926 został przydzielony z 52 pp do PKU Złoczów na stanowisko kierownik referatu I administracji rezerw[48]. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[49]. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI[50], a z dniem 31 sierpnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku[51]. 11 kwietnia 1940 został aresztowany przez NKWD i uwięziony w Złoczowie. 17 maja 1941 został skazany, a następnie wysłany do Uchtiżemłag w Komi ASRR, a następnie zesłany do Syzrania w ówczesnym obwodzie kujbyszewskim[39] . Zmarł 6 marca 1942. Został pochowany na cmentarzu wojennym w Gʻuzor[52].
- ↑ Więcej informacji biograficznych w artykule Wojskowy Sąd Okręgowy Nr III.
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[57].
- ↑ kpt. adm. (piech.) Henryk Ścigalski (ur. 16 lipca 1897). W marcu 1930 został przeniesiony z 5 psp do PKU Złoczów na stanowisko referenta. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 36. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna[58].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 67z 1919 roku, poz. 2157.
- ↑ Ostanek 2013 ↓, s. 38.
- ↑ Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 6 czerwca 1922 roku, poz. 346.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
- ↑ Dz. Rozk. MS Wojsk. Nr 13 z 22 grudnia 1933 roku, poz. 219.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 797.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 68 z 1919 roku, poz. 2191.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1484.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1353.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 4, 14.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 31 grudnia 1929 roku, s. 441.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 28.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 527.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
- ↑ a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 847.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1484, 1564, 1568.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 65 z 18 czerwca 1925 roku, s. 329, odkomenderowany z 52 pp na 4 miesiące.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 stycznia 1924 roku, s. 28.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 20 stycznia 1923 roku, s. 55.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 30 marca 1923 roku, s. 225.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 51 z 3 grudnia 1922 roku, s. 889.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 19 maja 1923 roku, s. 280.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 19 maja 1923 roku, s. 281.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 30 sierpnia 1923 roku, s. 539.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 549.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923 roku, s. 702.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923 roku, s. 700, przydzielony z 5 bsan, z równoczesnym przeniesieniem z działu sanitarnego do działu kancelaryjnego w korpusie oficerów administracji.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 1 maja 1925 roku, s. 237.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 14.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 120, 122, 136.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-08-07].
- ↑ a b Indeks ↓.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 211, 724.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 150, 882.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 42.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 272, 406.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 249, 350.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 734.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925, s. 273.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 65 z 18 czerwca 1925 roku, s. 329.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 5, 14.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 4.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 86.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 217.
- ↑ Wykaz poległych 1952 ↓, s. 129.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 297.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 218.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. VI.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 496.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Wojskowa Biblioteka Cyfrowa „Zbrojownia”. [dostęp 2018-05-15].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939–1946. Londyn: Instytut Historyczny im. gen. Sikorskiego, 1952.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Adam Adrian Ostanek: VI Lwowski Okręg Korpusu w dziejach wojskowości polskiej w latach 1921–1939. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2013. ISBN 978-83-7543-286-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, 2010. ISBN 978-83-86100-83-5.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Indeks Represjonowanych. IPN. [dostęp 2021-08-07].