Rajdowe Mistrzostwa Świata w roku 1997 były 25 sezonem Rajdowych Mistrzostwach Świata FIA. Sezon składał się z 14 rajdów. Mistrzem świata kierowców rajdowych w roku 1997 został po raz drugi z rzędu fiński kierowca Tommi Mäkinen startujący samochodem Mitsubishi Lancer Evo.
W sezonie 1997 kalendarz mistrzostw świata składał się z czternastu rajdów, było to o pięć więcej niż w rok wcześniej. Spowodowane to było rezygnacją z rotacyjnych rajdów w mistrzostwach świata. W tym roku doszły rajdy: Monte Carlo, Portugalii, Francji, Nowej Zelandii, San Remo i Wielkiej Brytanii[1].
Zespoły fabryczne |
Zespół | Producent | Samochód | Opony | Numer | Kierowca | Rundy |
Team Mitsubishi Ralliart | Mitsubishi | Lancer Evo IV Lancer Evo III | M | 1 | Tommi Mäkinen | wszystkie |
2 | Uwe Nittel | 1–2, 5–6, 10, 12 |
Richard Burns | 3–4, 7–9, 11, 13–14 |
10 | Uwe Nittel | 8 |
11 | Ed Ordynski | 13 |
13 | Kenjiro Shinozuka | 13 |
555 Subaru World Rally Team | Subaru | Impreza WRC 97 | P | 3 | Colin McRae | wszystkie |
4 | Piero Liatti | 1, 5–6, 12 |
Kenneth Eriksson | 2–4, 7–11, 13–14 |
8 | Piero Liatti | 14 |
Ford Motor Co | Ford | Escort WRC | M | 5 | Carlos Sainz | wszystkie |
6 | Armin Schwarz | 1–6 |
Juha Kankkunen | 7–14 |
16 | Angelo Medeghini | 14 |
Toyota Castrol Team | Toyota | Corolla WRC | M | 7 | Didier Auriol | 10–14 |
8 | Neal Bates | 11, 13 |
9 | Marcus Grönholm | 10, 14 |
10 | Freddy Loix | 12 |
Peugeot Sport | Peugeot | 306 Maxi | M | 7 | Gilles Panizzi | 5–6 |
9 | François Delecour | 5–6 |
16 | Adruzilo Lopes | 4 |
Jaime Azcona | 5 |
Société Diac | Renault | Mégane Maxi | M | 8 | Philippe Bugalski | 6 |
10 | Serge Jordan | 6 |
22 | Claude Balesi | 6 |
Do klasyfikacji mistrza świata kierowców w sezonie 1997 zaliczane było sześć pierwszych miejsc[2] zajętych w rajdzie (była to zmiana w porównaniu z poprzednim sezonem gdzie punktowane był dziesięć pierwszych miejsc) i punktowane one były według zasady:
Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º |
Punkty | 10 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
| Kolor | Opis | Złoty | Zwycięzca | Srebrny | 2. miejsce | Brązowy | 3. miejsce | Zielony | Punktowane miejsce | Niebieski | Ukończył nie punktował | Fioletowy | Nie ukończył NU | Czarny | Wykluczony X | Biały | Nie wystartował NW | Puste | Nie brał udziału | | |
Do klasyfikacji mistrzostw świata producentów w sezonie 1997 zaliczane było sześć pierwszych miejsc[2] zajętych w rajdzie (była to zmiana w porównaniu z poprzednim sezonem gdzie punktowane było pierwszych piętnaście miejsc i była dodatkowa punktacja w grupach) i punktowane one były według zasady:
Pozycja | 1º | 2º | 3º | 4º | 5º | 6º |
Punkty | 10 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
Zarejestrowani producenci musieli rywalizować we wszystkich czternastu rajdach[3]. Zespoły mogły mianować dwóch kierowców do zdobywania punktów.
Aby zostać sklasyfikowanym należało wziąć udział w jednym rajdzie poza Europą[4].