Emmanuel Nunes – Wikipedia, wolna encyklopedia
Imię i nazwisko | Emmanuel Tito Ricoca Nunes |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 31 sierpnia 1941 |
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 2 września 2012 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Emmanuel Tito Ricoca Nunes (ur. 31 sierpnia 1941 w Lizbonie, zm. 2 września 2012 w Paryżu)[1] – portugalski kompozytor i pedagog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1959–1963 studiował kompozycję w Academia de Amadores de Música w Lizbonie u Francine Benoît[1][2], a następnie w latach 1962–1964 na Uniwersytecie Lizbońskim muzykologię pod kierunkiem Fernanda Lopesa-Graçy[1] oraz filologię grecką i germańską[2]. W 1962 i 1964 uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych w ramach Darmsztadzkich Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki przez Henriego Pousseura i Pierre’a Bouleza[2]. W 1964 zamieszkał na stałe w Paryżu[1][2].
Od 1965 kontynuował naukę w Hochschule für Musik und Tanz Köln, gdzie studiował kompozycję u Henriego Pousseura, muzykę elektroniczną u Jaapa Speka i fonetykę u Georga Heikego. W latach 1965–1967 uczestniczył także w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Karlheinza Stockhausena[1][2]. Po powrocie do Paryża studiował estetykę muzyki w Paryskim Konserwatorium pod kierunkiem Marcela Beaufilsa i w 1971 otrzymał nagrodę Premier Prix d'Esthetique Musicale[1][2].
Od lat 80. działał jako pedagog muzyczny, wykładając kompozycję m.in. w Fundacji Galusta Gulbenkiana w Lizbonie, na Harvardzie, w Konserwatorium Paryskim i podczas Letnich Kursów Darmsztadzkich[1][2][3].
Został odznaczony francuskim Orderem Sztuki i Literatury w stopniu Oficera (1986)[3] oraz portugalskim Orderem Świętego Jakuba od Miecza w stopniu Komandora (1991)[3][4].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Twórczość Nunesa można podzielić na trzy okresy[5] :
- Pierwszy, zaczynający się od utworu Degrés (1965) i kończący na Impromptu pour un voyage I (1973), wykazuje preferencję dla otwartych form i przestrzennego rozmieszczenia instrumentów.
- Drugi, począwszy od The Blending Season (1973), charakteryzuje się zastosowaniem elektroakustyki (na żywo lub na taśmie) i wzmocnionymi efektami instrumentalnymi. W tym czasie zaczęły powstawać pierwsze kompozycje wokalne.
- Trzeci okres, liczony jest od utworu Nachtmusik I (1977–1978), dającego początek dużemu cyklowi zatytułowanemu Die Schöpfung, którego istotnymi cechami są aspekty agogiczne, czasowe i przestrzenne. Najważniejszą kompozycją tego okresu jest Tif'ereth (1978–1985).
W całej jego twórczości widoczne są dwie stałe tendencje. Pierwszą z nich jest łączenie dzieł parami, w których jeden utwór jest niejako pozytywnym lub negatywnym dopełnieniem drugiego, na przykład Purlieu i Dawn Wo lub Fermata i Ruf. Drugą tendencją jest rewizja lub rozbudowa ukończonych już dzieł, co z jednej strony powoduje powstawanie nowych wersji, a z drugiej – nową komplementarność utworu. Przykładem jest 73 Oeldorf 75 – I i 73 Oeldorf 75 – II , gdzie powiększenie instrumentarium modyfikuje dyskursywny zarys dzieła, tworząc nową kompozycję ściśle związaną z pierwszą, a nie tylko zmodyfikowaną jej wersję[5] .
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g
Adriana Latino: Nunes, Em(m)anuel (Tito Ricoca). [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-12)]. via Oxford University Press. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Emmanuel Nunes. [w:] Ressources IRCAM Centre Pompidou [on-line]. 2012-09-02. [dostęp 2018-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-12)]. (fr.).
- ↑ a b c Emmanuel Nunes. Editions Henry Lemoine. [dostęp 2019-12-27]. (fr.).
- ↑ Cidadãos Nacionais Agraciados com Ordens Portuguesas. [w:] Ordens Honoríficas Portuguesas [on-line]. [dostęp 2018-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-09)]. (port.).
- ↑ a b Latino 2004 ↓.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Adriana Latino: Nunes, Emmanuel (Tito Ricoca). W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. N. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Emmanuel Nunes w bazie AllMusic (ang.)
- Emmanuel Nunes w bazie Discogs.com (ang.)
- Dyskografia Emmanuel Nunes w bazie MusicBrainz (ang.)
- Emmanuel Nunes w bazie IMDb (ang.)