Niccolò Castiglioni – Wikipedia, wolna encyklopedia
Data i miejsce urodzenia | 17 lipca 1932 |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 7 września 1996 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód |
Niccolò Castiglioni (ur. 17 lipca 1932 w Mediolanie, zm. 7 września 1996 tamże) – włoski kompozytor, pedagog i publicysta muzyczny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się i wychował w Mediolanie, gdzie zaczął pobierać lekcje fortepianu w wieku 7 lat. Studiował w Konserwatorium Mediolańskim, gdzie otrzymał dyplom z pianistyki w 1952 oraz z kompozycji w 1953. W latach 1958–1965 nauczał na Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie. W latach 1966–1970 nauczał kompozycji i jednocześnie tworzył na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork w Buffalo. Był też profesorem wizytującym na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor, wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego oraz zajmował stanowisko profesora historii muzyki renesansowej na Uniwersytecie Stanu Waszyngton w Seattle.
Po powrocie do Włoch w 1970 zaczął nauczać kompozycji w konserwatoriach w Trydencie (1976 i 1977), Mediolanie (1977–1989), Como (1989–1991) i znowu w Mediolanie (1991–1996). Jego uczniami byli, między innymi, Giampaolo Testoni, Carlo Galante, Alfio Fazio i Esa-Pekka Salonen.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Toni Geraci: Castiglioni, Niccolò [w:] „The New Grove Dictionary of Music and Musicians” pod red. S. Sadiego i J. Tyrrella. Londyn: Macmillan, 2001.
- ISNI: 0000000081518821
- VIAF: 71657703
- LCCN: n81014573
- GND: 119186551
- BnF: 14784394j
- SUDOC: 079984657
- SBN: LO1V083655
- NLA: 35804211
- NKC: xx0152224
- BNE: XX6017370
- NTA: 095876057
- BIBSYS: 3107685
- CiNii: DA10378540
- PLWABN: 9810587505705606
- NUKAT: n97025830
- J9U: 987007315283205171
- CONOR: 166676067
- LIH: LNB:CTNo;=Bq
- RISM: people/30010132