Język judeo-aramejski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Język judeo-aramejski był dialektem języka aramejskiego. Zaznacza się w nim wyraźny podział na grupę wschodnią i zachodnią. Podobnie jak średnioaramejski dzieli się na 2 grupy: zachodnią i wschodnią. Grupa zachodnia obejmuje język judeo-palestyńską (w którym spisano Talmud Palestyński, żydowskie midrasze i targumy). Grupa wschodnia obejmuje język aramejski talmudyczny-babiloński (język Talmudu Babilońskiego)[1][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Majewski 2011 ↓, s. 153.
- ↑ Menahem Mansoor , Biblical Hebrew Step by Step, Baker Publishing Group, 1978, ISBN 978-0-8010-6041-0 [dostęp 2021-09-28] (ang.), "aramejski - języki zachodnioaramejskie, w tym biblijny judeo-palestyński, (...)[;] języki wschodnioaramejskie, w tym judeo-babiloński, (...)".
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Marcin Majewski , Klasyfikacja języków semickich, J. Uliasz (red.), „Studia Leopoliensia”, 4 (2011), Materiały z międzynarodowego sympozjum we Lwowie-Brzuchowicach; licencja CC-by 3.0, 2011, s. 137-155 [dostęp 2016-07-13] (pol.).