Język jewanik – Wikipedia, wolna encyklopedia
Obszar | |||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | język wymarły w końcu XX w. | ||
Pismo/alfabet | |||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
Ethnologue | 8b prawie wymarły↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-2 | yej | ||
ISO 639-3 | yej | ||
IETF | yej | ||
Glottolog | yeva1238 | ||
Ethnologue | yej | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Jewanik lub język żydowsko-grecki, język romaniocki – wymarły język z grupy języków helleńskich, używany przez Żydów greckich (zwanych Romaniotami) od okresu hellenistycznego do końca XX wieku.
Nazwa jewanik pochodzi od biblijnego słowa Yāwān, które na Bliskim Wschodzie oznaczało Greków i kraje przez nich zamieszkane (por. Jonowie).
Jewanik powstał z języka greckiego – hellenistycznego koine (Ελληνική Κοινή) i zawierał zapożyczenia z języka hebrajskiego. Był rozumiany przez użytkowników języka greckiego i z tego względu jest często uznawany za dialekt tego języka. Jewanik był zapisywany zmodyfikowanym alfabetem hebrajskim. Romanioci stosowali ten alfabet również do zapisywania języka greckiego.
W późnym średniowieczu jewanik stopniowo zanikał na skutek przyjmowania przez Romaniotów języka greckiego i w mniejszym stopniu bułgarskiego i tureckiego. Po 1492 r. do Grecji przybyli licznie Sefardyjczycy, wygnani z Hiszpanii i wkrótce ich język ladino zdominował jewanik. Tym niemniej jewanik przetrwał jako język mniejszościowy aż do lat 40 XX w., kiedy szoa i późniejsza emigracja m.in. do Izraela spowodowały ostateczny zanik języka. W 1987 r. było na świecie tylko około 50 osób ze znajomością języka jewanik, głównie ludzi starszych. Obecnie jest to język wymarły.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Judeo-Greek na stronie Jewish Language Research Website (ang.)
- Yevanic, [w:] Ethnologue: Languages of the World, Dallas: SIL International [dostęp 2007-11-02] (ang.).