T-33 (czołg) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Typ pojazdu | |
Trakcja | gąsienicowa |
Załoga | 2 |
Historia | |
Prototypy | |
Egzemplarze | 1 |
Dane techniczne | |
Silnik | gaźnikowy, 6-cylindrowy T-26 o mocy 97 KM przy 2000 obr./min. |
Transmisja | mechaniczna |
Pancerz | płyty z nieutwardzonej stali, nitowane, grubość: 4 – 9 mm |
Długość | 3,802 m |
Szerokość | 2,105 m |
Wysokość | 1,845 m |
Prześwit | 0,28 m |
Masa | 3,05 t |
Osiągi | |
Prędkość | 27 km/h (na drodze) |
Zasięg pojazdu | 172 km (na drodze) |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) | 0,78 m |
Rowy (szer.) | 2 m |
Ściany (wys.) | 0,7 m |
Kąt podjazdu | 30 |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 x karabin maszynowy DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 2520 szt.) | |
Użytkownicy | |
![]() |
T-33 – radziecki pływający czołg lekki z okresu sprzed II wojny światowej, pierwszy czołg pływający w ZSRR.
Historia konstrukcji
[edytuj | edytuj kod]W 1931 roku Szefostwo Motoryzacji i Mechanizacji Armii Czerwonej uzyskało informację o próbach brytyjskiego czołgu pływającego skonstruowanego w wytwórni Vickers-Carden-Loyd w związku z tym zleciło oddziałowi konstrukcyjno-doświadczalnemu zakładów Bolszewik kierowanemu przez Siemion Ginzburga wykonanie podobnego pojazdu.
Konstrukcja oparta została na zakupionym w Wielkiej Brytanii lekkim ciągniku rolniczym wytwórni Vickers-Carden-Loyd w 1930 roku. Prototyp czołgu, który otrzymał kryptonim Sielezien (pol. "Kaczor"), był gotowy pod koniec marca 1931 roku. Otrzymał wtedy oznaczenie T-33.
Kadłub czołgu został wykonany z nieutwardzonej stali, wyporność zapewniały dwa skrzynkowe pływaki z drewna umieszczone po obu stronach kadłuba. Pływaki były pokryte blachą i wypełnione korkiem. Napęd czołgu stanowił rzędowy silnik gaźnikowy umieszczony z prawej strony kadłuba. Z lewej strony kadłuba umieszczono stanowiska załogi, jedno za drugi, najpierw kierowcy-mechanika a następnie dowódcy. Czołg dysponował jedną śrubą, która napędzała czołg w trakcie pływania.
Czołg został poddany próbom, które zakończyły się w 1932 roku. Wykazał on dobre właściwości pływania. Lecz z uwagi na liczne usterki i wady ostatecznie zrezygnowano z tego czołgu, a doświadczenia uzyskane w trakcie prób posłużyły do prac nad czołgami T-37 i T-41.
Użycie
[edytuj | edytuj kod]Prototyp czołgu T-33 był używany tylko do badań i prób.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maksym Kołomyjec: T-37 T-38 T-40. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 2004. ISBN 83-7219-211-1.