116 Pułk Piechoty (II RP) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Mieczysław Chamerski |
Ostatni | Czesław Rzedzicki |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Sgo_narew_1939.png/250px-Sgo_narew_1939.png)
116 Pułk Piechoty (116 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.
116 Pułk Piechoty nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Został zmobilizowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”. W składzie 41 Dywizji Piechoty (Rezerwowej) walczył w kampanii wrześniowej 1939.
Organizacja i obsada personalna
[edytuj | edytuj kod]Organizacja wojenna i obsada personalna 116 pp we wrześniu 1939 roku:
dowództwo pułku i pododdziały pozabatalionowe (Szkoła Podchorążych Piechoty)
- dowódca – ppłk piech. Mieczysław Chamerski[a]
- adiutant – kpt. Bolesław Proń
- oficer łączności – kpt. łącz. Mieczysław Bolesław Hawryluk
- dowódca plutonu pgaz. – por. Stanisław Domagalski (do 9 IX 1939 → dowódca kompanii 116 pp rez.)
I batalion (Szkoła Podchorążych Piechoty)
- dowódca – mjr piech. Emil Cimura
II batalion (71 pułk piechoty w Zambrowie[2])
- dowódca – kpt. piech. Wacław Miciński
III batalion (33 pułk piechoty w Łomży[2])
- dowódca – mjr piech. Władysław Galica
- Osobny artykuł:
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 27.
- ↑ a b Dymek 1999 ↓, s. 35.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Kampania polska 1939 roku. Początek II wojny światowej, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa, 2006, ISBN 83-7399-169-7
- Tadeusz Łuniewski. 41 Dywizja Piechoty Rezerwowa we wrześniu 1939 roku. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 4 (254), 2015. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej. ISSN 1640-6281.
- Przemysław Dymek: Samodzielna Grupa Operacyjna „Narew” 1939 w polskiej historiografii wojskowej. Poznań: Wydawnictwo Sorus, 1999. ISBN 978-83-87133-54-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2022-08-13].