Andrzej Supron – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Andrzej Supron w 2011 | |
Data i miejsce urodzenia | 22 października 1952 |
---|---|
Prezes Polskiego Związku Zapaśniczego | |
Okres urzędowania | od 24 czerwca 2017 |
Poprzednik | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Andrzej Supron (ur. 22 października 1952 w Warszawie) − polski zapaśnik stylu klasycznego, trener i sędzia zapaśniczy, komentator i promotor wrestlingu, prezes Polskiego Związku Zapaśniczego, prezenter telewizyjny.
Jest trzynastokrotnym mistrzem Polski w zapasach, dwukrotnym mistrzem Europy, jednokrotnym mistrzem świata i srebrnym medalistą olimpijskim.
Organizował gale wrestlingu w Polsce i Związku Radzieckim w latach 80. Od 1999 jest polskim komentatorem gal wrestlingu organizacji WWE. Był też komentatorem TNA. Od 2009 do 2011 razem z Pawłem Borkowskim przewodził założoną przez nich polską organizacją wrestlingu Total Blast Wrestling.
Wczesne życie i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 22 października 1952 w Warszawie jako syn Władysława Suprona. W 1975 ukończył Technikum Górnicze w Dąbrowie Górniczej, a później rozpoczął studia zaoczne na kierunku trenerskim na Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Katowicach[1], których nie ukończył[2].
Zapasy
[edytuj | edytuj kod]![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pseudonim | „Król”[1], „Profesor zapasów” | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 169 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Masa ciała | 66 kg | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Styl walki | klasyczny | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Trenowany przez | Tadeusz Świętulski, Jan Adamaszek, Antoni Masternak, Janusz Tracewski[1] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut | 1963 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kategoria wagowa | lekka (kat. 68 kg) i półśrednia (kat. 74 kg) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | RKS Elektryczność Warszawa (1963-1971), | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Zaczął trenować zapasy w szkole podstawowej[3]. Był zapaśnikiem stylu klasycznego wagi lekkiej, półśredniej i średniej[1]. Preferuje techniczne podejście do walki[2]. Często stosowanym przez niego manewrem był rzut przez biodro, wykonywany w specyficzny sposób, który został nazwany w Stanach Zjednoczonych biodrem Suprona[2][3][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Andrzej_Supron_medal_%26_autograph.jpg/220px-Andrzej_Supron_medal_%26_autograph.jpg)
Reprezentował klub RKS Elektryczność Warszawa od 1963 do 1971 i klub GKS Katowice od 1972 do 1987. Pierwszym zdobytym przez niego medalem był złoty medal mistrzostw Europy juniorów, zdobyty w Huskvarnie w 1970. Jest trzynastokrotnym mistrzem Polski, dwukrotnym mistrzem Europy i jednokrotnym mistrzem świata. Jest też dwukrotnym wicemistrzem Europy i czterokrotnym wicemistrzem Europy. Zdobył też trzy brązowe medale mistrzostw Europy i jeden brązowy medal mistrzostw świata[1]. W 1977 zdobył brązowy medal na Letniej Uniwersjadzie[5].
W czasie mistrzostw świata w 1975, wygrał wszystkie walki przed czasem, nie tracąc żadnego punktu. Nikomu wcześniej nie udało się tego dokonać. Z tego powodu zyskał przydomek „Profesor zapasów”[2][3]. Niedługo przed mistrzostwami świata w 1982 doznał kontuzji prawego barku. Dla zmylenia przeciwników podał do prasy informację, że ma zwichnięty lewy bark i udawał ból, kiedy przeciwnicy dotykali jego lewego barku. Udało mu się zakwalifikować do finału razem z reprezentującym Rumunię Ștefanem Rusu. Trener Suprona, Stanisław Krzesiński poddał walkę finałową, kiedy Rusu wykręcał nogę przeciwnika[2].
Trzykrotnie zakwalifikował się na Letnie igrzyska olimpijskie - w 1972, 1976 i 1980. W 1980 w Moskwie zdobył srebrny medal olimpijski[1].
Od 1979 był trenerem zapaśnictwa, a od 1986 sędzią międzynarodowym. Trenował między innymi kadrę Stanów Zjednoczonych i był asystentem trenera polskiej kadry narodowej, Stanisława Krzesińskiego[1].
Po zakończeniu kariery zapaśniczej był wiceprzewodniczącym Światowej Rady Zawodniczej FILA i członkiem zarządu Polskiego Komitetu Olimpijski[1].
W 2008 bez powodzenia startował w wyborach na prezesa Polskiego Związku Zapaśniczego[6]. Ponowną próbę podjął w 2012. Przegrał wtedy w II turze z Grzegorzem Pieronkiewiczem[7], który pokonał go stosunkiem głosów 41 do 21[8].
7 marca 2013 w ramach protestu przeciwko usunięciu zapasów z programu igrzysk olimpijskich 2020 zwrócił Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu srebrny medal wywalczony na igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980[9].
W październiku 2016, pod koniec swojej czteroletniej kadencji, prezes Polskiego Związku Zapaśniczego Grzegorz Pieronkiewicz zmarł, a Supron zapowiedział swoją kandydaturę w kolejnych wyborach[8]. Wybory odbyły się w planowanym przed śmiercią Pieronkiewicza terminie, 5 listopada 2016. Grzegorz Brudziński pokonał Andrzeja Suprona stosunkiem głosów 57 do 39[10]. 14 maja 2017 Polski Związek Zapaśniczy odwołał prezesa, któremu zarzucano niekompetencję w nadzorze nad pracą centrali oraz nadmierne generowanie kosztów własnych związku. Do czasu wyboru kolejnego prezesa, jego obowiązki zostały przekazane Andrzejowi Wrońskiemu. W wyborach nadzwyczajnych z 24 czerwca 2017 Supron pokonał Wrońskiego stosunkiem głosów 51 do 33. Koniec jego kadencji został przewidziany na rok 2020[11].
Wrestling
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy zobaczył wrestling w telewizji w Stanach Zjednoczonych w 1974 i to widowisko zrobiło na nim ogromne wrażenie. Później poznał dwóch polskich wrestlerów, Killera Kowalskiego i Ivana Putskiego, który przekonał go, by zaczął organizować wrestling w Polsce[2].
W latach 80. XX wieku, dzięki pomocy kolegi ze Zjednoczonych Przedsiębiorstw Rozrywkowych, zaczął organizować gale wrestlingu w Polsce, między innymi w Warszawie i Poznaniu. Jednym z wrestlerów występujących na jego galach był lekkoatleta Władysław Komar. Supron wystawiał też swoje pokazy w Związku Radzieckim, między innymi w Kazachstanie, Armenii, Azerbejdżanie, na Łotwie i Litwie. W Tbilisi w Gruzji w hali przeznaczonej na 8 tysięcy ludzi galę oglądało 14 tysięcy osób. Wszystkiego pilnowały dwa kordony policji. Grupa Suprona wystąpiła też w Pałacu Sportu Dynamo i trzy razy w Parku Gorkiego w Moskwie. Aby przypodobać się publice w Związku Radzieckim, Supron urządził turniej, w którym Rosjanie pokonywali Niemców[12].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Andrzej_Supron_Wrestling.jpg/220px-Andrzej_Supron_Wrestling.jpg)
W 1993 namówił grupę wrestlerów, w której byli między innymi dawni mistrzowie WWE, The Iron Sheik i tag team Demolition, aby w przerwie tournee po Niemczech i Austrii wystąpili 14 grudnia 1993, w warszawskiej Hali Torwar. Gala nazywała się American Wrestling World`s Superstars i poprowadził ją Andrzej Supron. Na widowni było około 600 osób. Supron zadeklarował też chęć zorganizowania podobnych gali w kwietniu 1994 roku i w kolejnych latach, ale nie udało mu się zrealizować planów[13][14][15][16].
Od końca lat 90. XX wieku zajmuje się zawodowo komentowaniem wrestlingu. Mimo że gale w Polsce emitowane są z opóźnieniem, preferuje komentować bez wcześniejszej znajomości wyników. Unika też używania profesjonalnych nazw chwytów, chcąc, by jego komentarz był bardziej przystępny dla osób nieznających wrestlingu[2]. W latach 1999−2001 w pojedynkę komentował walki WWF w telewizji Wizja Sport, aż do końca istnienia tej stacji telewizyjnej[17][18]. Niedługo potem zaczął wspólnie z Pawłem Borkowskim komentować gale WWF dla Eurosportu. Pracowała z nimi także druga grupa komentatorska, ale WWF zażądało, aby był tylko jeden skład komentatorski. Supron i Borkowski przez dziewięć kolejnych lat komentowali gale WWF w Eurosporcie i w innych stacjach. Od 2007 komentują walki WWE na Extreme Sports Channel[19]. Od 13 kwietnia 2012[20] do 30 grudnia 2013[21] komentowali też gale Total Nonstop Action na kanale Orange Sport[19].
W 2009 razem z Pawłem Borkowskim założył organizację wrestlingu o nazwie Total Blast Wrestling (TBW). Współpracował przy tym z francuską organizacją Eurostars, która funkcjonowała w tym czasie od 25 lat. Dzięki tym kontaktom, Total Blast Wrestling mogło zatrudnić zagranicznych wrestlerów z wieloletnim doświadczeniem[22], takich jak Bambikiller, Erik Isaksen, Cybernic Machine, Starbuck i Bernard Vandamme[23]. Patronat nad TBW posiadały takie media jak Rock Megastacja, Radio Rekord FM oraz Super Express[22][24]. W 2011 organizacja zakończyła działalność[24]. W 2017 Paweł Borkowski powiedział w wywiadzie, że powodem zaprzestania funkcjonowania był brak środków finansowych, ale jest gotowy na przywrócenie organizacji jeśli udałoby się znaleźć sponsorów[25].
Biznes
[edytuj | edytuj kod]Jak sam przyznaje, w czasach gdy był zapaśnikiem, nie zarabiał dużo na karierze sportowej. Za tytuł mistrza świata miał otrzymywać 100 dolarów amerykańskich. Dorabiał handlując na zachodzie kryształami, płaszczami, papierosami i alkoholem. Handlował też nieruchomościami[26] i samochodami[1]. Otworzył klub fitness i siłownię Klub ProActiv Andrzej Supron w Warszawie na Woli[1][27]. W 2015 w Warszawie na Ursynowie wraz z żoną otworzył restaurację Piecuszek, specjalizującą się w kuchni bałkańskiej[28].
Polityka
[edytuj | edytuj kod]Należał do Polskiej Partii Przyjaciół Piwa[2]. W 1993 jako jej członek kandydował do Sejmu z pierwszego miejsca listy Samoobrony Andrzeja Leppera w województwie katowickim (otrzymał 4346 głosów)[29].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Dodatkowe informacje |
---|---|---|---|
2000 | Sezon na leszcza | sędzia meczu bokserskiego w barze Venus | |
1973 | Jak to się robi | narciarz na Kasprowym Wierchu | nie występuje w napisach |
Źródło: Filmweb[30], Filmpolski.pl[31] |
Seriale
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Dodatkowe informacje |
---|---|---|---|
2008 | Kryminalni | Trener | Odcinek Ażuda |
2007 | Prawo miasta | Adam Wołodko | Odcinki: 4, 8, 9, 12 |
2006 | Kryminalni | Instruktor w Tomicach | Odcinek Egzamin |
2005 | Dziki 2: Pojedynek | Potwór, ochroniarz Basiora | Odcinki: 1, 2, 3, 6, 7, 8 i 10 |
2005 | Fala zbrodni | Pancerny | Odcinek: Wirus |
2003 | Szycie na gorąco | Grzesio, pracownik firmy przeprowadzkowej | Odcinek: Nowa lokatorka |
2000 | Klasa na obcasach | nauczyciel w-fu | Odcinek Suples |
Źródło: Filmweb[30], Filmpolski.pl[31] |
Działalność telewizyjna
[edytuj | edytuj kod]Wiele razy występował w charakterze eksperta sportowego w różnych programach telewizyjnym. W 2014 telewizja Orange Sport przeprosiła za jego liczne homofobiczne uwagi pod adresem transseksualnej promotorki boksu Kellie Maloney, które wygłosił w programie Bieg przez płotki[32]. Komentował również gale MMA (między innymi Fighters Arena Łódź 2), a także prowadzi je jako konferansjer[33].
W latach 2000–2001 prowadził program rozrywkowy Trafiony Zatopiony na kanale TVN, w którym mężczyźni wykonywali różne zadania, aby zostać uznanym za najlepszego macho[34][35]. W 2003 na antenie TV4 prowadził teleturniej wiedzy piłkarskiej „Jedenastki” z telefonicznym udziałem widzów[36].
W 2015 wystąpił w 13 sezonie reality show Ugotowani na TVN[37] i wygrał 3 odcinek Celebrity Splash![38].
W 2017 stoczył walkę bokserską przeciwko księdzu Jackowi Stryczkowi w ramach akcji charytatywnej Szlachetnej Paczki[39].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Ma trzech synów i jedną córkę. Jego dzieci rodziły się, gdy miał kolejno 25, 29, 37 i 49 lat[40].
Z pierwszego małżeństwa ma syna Piotra[41], który jest obywatelem i mieszkańcem Stanów Zjednoczonych[4], syna Andrzeja Juniora[41], który jest obywatelem i mieszkańcem Szwecji[4] oraz córkę Agnieszkę[41]. Z drugiego związku ma syna Pawła[41], który mieszka w Polsce, rozwijał się pod względem muzycznym i grał w piłkę nożną oraz razem z ojcem w tenisa stołowego i ziemnego[4].
20 października 2012 w Urzędzie stanu cywilnego na Zamku Królewskim w Warszawie ożenił się po raz drugi w życiu[42]. Jego żoną została z o 20 lat młodszą Edyta, którą znał wówczas od 25 lat. Na ślubie były obecne jego dzieci, Andrzej Junior, Agnieszka i Paweł, a także znani sportowcy, Jacek Wszoła, Ryszard Szurkowski, Ryszard Parulski, Ryszard Wolny i Józef Tracz[42]. Świadkiem ze strony pana młodego był były trener zapaśniczej kadry Stanisław Krzesiński[41].
Osiągnięcia sportowe
[edytuj | edytuj kod]- Medale Uniwersjady
- Medale mistrzostw Europy juniorów
- 1970, Sofia –
Brąz
- 1970, Sofia –
- Medale mistrzostw Polski
- Waga lekka (kat. 68 kg)
- Waga półśrednia (kat. 74 kg)
- Waga średnia (82 kg)
- Medale mistrzostw Europy
- Medale mistrzostw Świata
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]W 2003 Międzynarodowa Federacja Zapaśnicza odznaczyła go Złotą Gwiazdą FILA (2003). Posiada tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu. Był sześciokrotnie odznaczany Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[1].
W 1994 został odznaczony przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Ofierskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
W 2019 otrzymał Krzyż Niepodległości I Klasy z Gwiazdą nadawany przez NSZZ Policjantów[43].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m Supron Andrzej [online], Polski Komitet Olimpijski [dostęp 2019-02-20] (pol.).
- ↑ a b c d e f g h Bartosz Turlejski , Chwyt Suprona (wywiad) [online], 24Kurier, 30 września 2011 [dostęp 2019-02-22] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-30] (ang.).
- ↑ a b c Andrzej Supron urodził się 22 października 1952 roku - kartka z kalendarza [online], Przegląd Sportowy, 22 października 2017 [dostęp 2019-02-20] (pol.).
- ↑ a b c d Andrzej Supron. "Profesor zapasów" wkręcił w sport syna [online], Dzień Dobry TVN, 25 lutego 2018 [dostęp 2019-02-20] (pol.).
- ↑ Polskie medale letnich uniwersjad [online], Akademicki Związek Sportowy, 19 lipca 2012 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Paweł Tracz , Andrzej Supron: - Mikrofon i kamera mnie lubią [online], Gazeta Lubelska, 15 stycznia 2011 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Grzegorz Pieronkiewicz prezesem PZZ [online], Przegląd Sportowy, 12 listopada 2012 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ a b Artur Gac , Tylko u nas: Andrzej Supron będzie startował w wyborach na prezesa Polskiego Związku Zapaśniczego [online], Gazeta Krakowska, 18 października 2016 [dostęp 2019-02-21] (pol.).
- ↑ Supron oddał medal olimpijski. Chce zapasów na igrzyskach [online], TVN24 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Roman Sorczyński , Grzegorz Brudziński prezesem PZZ [online], Warszawa.pl, 7 listopada 2016 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Polski Związek Zapaśniczy ma nowego szefa. To słynny mistrz [online], TVP Info, 25 czerwca 2017 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Bartosz Turlejski , Chwyt Suprona (wywiad) [online], 24Kurier, 30 września 2011 [dostęp 2018-01-19] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-30], Cytat: Poznałem kolegę, który pracował z Zjednoczonych Przedsiębiorstwach Rozrywkowych i m.in. przy jego pomocy organizowałem gale. To było na początku lat 80. Wzięliśmy paru kulturystów, atletów m.in. świętej pamięci Władka Komara. Jeździliśmy po Polsce. W Warszawie i Poznaniu nasze pokazy oglądało mnóstwo widzów. Ale jeździliśmy też po ZSRR. W Tbilisi w Gruzji w hali na 8 tysięcy ludzi – oglądało nas ściśnięte w jedną kupę 14 tysięcy osób. Wszystkiego pilnowały dwa kordony policji. Byliśmy też w Kazachstanie, Armenii, Azerbejdżanie, na Łotwie i Litwie… No i oczywiście byliśmy też w Moskwie. W parku Gorkiego wystąpiliśmy trzy razy. To był niesamowity sukces. Tyle osób w tym miejscu mogła zebrać chyba tylko Ałła Pugaczowa. W hali Dynama też było ludzi po brzegi. Urządzaliśmy międzynarodowy turniej, w którym m.in. Rosjanie bili Niemców itp. A publiczność była zachwycona. Były też zabawne sytuacje. Władek Komar po każdej walce śpiewał. W Polsce publiczność była zachwycona. W Związku Radzieckim z kolei najpierw była cisza, konsternacja, a później głośne gwizdy. W Tbilisi natomiast była taka sytuacja, że ogłosiliśmy turniej. Zaprosiliśmy do udziału najsilniejszych mężczyzn z widowni. Wszyscy byli przekonani, że będą walczyć ze mną. Rywalizacja miała polegać jednak na tym, żeby robić przysiady z modelką na plecach. Problem był taki, że to byli muzułmanie i żaden nie mógł dopuścić do tego, żeby kobieta mu tak usiadła. Innym razem daliśmy plakat naszego show z kobietami w bokserskich rękawicach i z nagimi piersiami. Grozili, że nas powyrzynają. (pol.).
- ↑ Rp.pl, Przyjechał „Żelazny Szejk” – Archiwum Rzeczpospolitej [online], archiwum.rp.pl [dostęp 2018-01-19] .
- ↑ Żelazny Szejk, „gazetapl” [dostęp 2018-01-19] (pol.).
- ↑ Goście z komiksu, „gazetapl” [dostęp 2018-01-19] (pol.).
- ↑ Zapasy zdemaskowane, „gazetapl” [dostęp 2018-01-19] (pol.).
- ↑ Patryk Dereszyński , MyWrestling prezentuje: WWF vs WCW – Część 4/4 [online], MyWrestling, 3 kwietnia 2018 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Otwarcie Wizji Sport: Andrzej Supron. Przemysław Babiarz, Andrzej Supron Wizja Sport. 2011-06-24. [dostęp 2019-02-23].
- ↑ a b Szymon Kastelik , "Jest to rozrywka dla całych rodzin". Paweł Borkowski szczerze o wrestlingu [online], Magazyn Sportowiec, 2 grudnia 2017 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Jeffrey Nero , Breaking News : TNA na Orange Sport [online], www.wrestling.pl, 21 marca 2012 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ TNA Impact Wrestling [online], Telemagazyn.pl [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ a b Organizacja [online], Total Blast Wrestling [dostęp 2018-01-20], Cytat: Total Blast Wrestling jest polską organizacją wrestlingu współpracującą z francuską promocją Eurostars, która funkcjonuje już od 25 lat. Gwiazdy Total Blast Wrestling to wrestlerzy z wieloletnim doświadczeniem, efektowni, potężni i z charakterem. (...) Patronat nad Total Blast Wrestling posiadają takie media jak Rock Megastacja, Radio Rekord oraz Super Express. (pol.).
- ↑ Roster [online], Total Blast Wrestling [dostęp 2018-01-20] (pol.).
- ↑ a b Philip Kreikenbohm , Total Blast Wrestling [online], Cagematch.net [dostęp 2018-01-20] (ang.).
- ↑ Szymon Kastelik , „Jest to rozrywka dla całych rodzin”. Paweł Borkowski szczerze o wrestlingu [online], Magazyn Sportowiec, 2 grudnia 2017 [dostęp 2018-01-20] (pol.).
- ↑ Andrzej Supron: Zapasy z biznesem [online], Własny Biznes Franchising, 1 marca 2011 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Klub ProActiv Andrzej Supron [online], Poradnik Sportowy [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Znany sportowiec otworzył restaurację na Ursynowie. Jaką kuchnię serwuje? [online], www.haloursynow.pl, 8 maja 2015 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Poland – candidate data. University of Essex. [dostęp 2016-03-17]. (ang.).
- ↑ a b Andrzej Supron [online], Filmweb [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ a b Andrzej Supron [online], FilmPolski.pl [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Orange Sport przeprasza za homofobiczne żarty komentatorów [online], Wirtualne Media, 18 sierpnia 2014 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Andrzej Supron i Paweł Nastula na Fighters Arena Łódź [online], Przegląd Sportowy, 26 sierpnia 2010 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Trafiony zatopiony [online], TVN [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Ranking teleturniejów [online], Przegląd, 5 lutego 2001 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Andrzej Supron w TV4.
- ↑ Andrzej Supron, Odcinek 13, Sezon 9, Ikony lat 80. [online], ugotowani.tvn.pl [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ "Celebrity Splash": Andrzej Supron wygrał 3. odcinek [online], plejada.pl, 22 marca 2015 [dostęp 2019-02-23] (pol.).
- ↑ Ksiądz pobił się ze znanym zapaśnikiem. Cel był szczytny [online], Onet.pl, 14 maja 2017 [dostęp 2019-02-22] (pol.).
- ↑ Późne ojcostwo. Duże wyzwanie? Chojnacki, Kordek i Supron o dzieciach [online], Dzień Dobry TVN, 30 maja 2015 [dostęp 2019-02-21] (pol.).
- ↑ a b c d e Andrzej Supron, ŚLUB: Gwiazdy na ślubie Suprona - złóż życzenia! [online], Super Express, 22 października 2012 [dostęp 2019-02-21] (pol.).
- ↑ a b Gwiazda polskiego sportu po raz drugi na ślubnym kobiercu [online], Onet.pl, 22 października 2012 [dostęp 2019-02-21] (pol.).
- ↑ UROCZYSTA GALA POLICYJNYCH ZWIĄZKOWCÓW. policja.gov.pl, 9 grudnia 2019. [dostęp 2024-01-26].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Polski Komitet Olimpijski: Andrzej Supron – sylwetka na oficjalnej stronie Polskiego Komitetu Olimpijskiego. www.olimpijski.pl. [dostęp 2019-02-23]. (pol.).