Batalion ON „Oborniki” – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1939 |
Rozformowanie | 1939 |
Dowódcy | |
Pierwszy | kpt. Jan Furmanowicz |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Formacja | |
Rodzaj wojsk | |
Skład |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Pozna%C5%84ska_Brygada_ON.jpg/240px-Pozna%C5%84ska_Brygada_ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Obrona_Narodowa_w_1939.jpg/240px-Obrona_Narodowa_w_1939.jpg)
Obornicki Batalion Obrony Narodowej (batalion ON „Oborniki”) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Batalion został sformowany w maju 1939 roku, w składzie Poznańskiej Brygady ON, według etatu batalionu ON typ IV.
Jednostką administracyjną i mobilizującą dla Obornickiego batalionu ON był 57 pułk piechoty wielkopolskiej w Poznaniu.
Od 11 lipca 1939 roku batalion, pod względem taktycznym, został podporządkowany dowódcy 14 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty.
Obornicki batalion ON w kampanii wrześniowej
[edytuj | edytuj kod]W dniach 1-4 września batalion wchodził w skład Oddziału Wydzielonego płk. Stanisława Królickiego. Wspierał działania 7 pułku strzelców konnych w działaniach przeciw dywersyjnych, w pasie obrony pułku. Obsadził wybudowane w okresie lipca i sierpnia 1939 umocnienia polowe w rejonie Murowanej Gośliny i na północno-zachodnich obrzeżach Puszczy Zielonki. Nocą 4/5 września ubezpieczał odejście 7 psk w kierunku Konina w ślad za Wielkopolską Brygadą Kawalerii[1]. Następnie 5 września batalion odmaszerował do Zgrupowania Poznańskiej Brygady ON płk. Stanisława Siudy po trasie Bolechowo, Owińska, Czerwonak, Swarzędz, Paczkowo, Iwno w kierunku Wrześni[2].
Organizacja i obsada personalna
[edytuj | edytuj kod]- dowódca batalionu – kpt. Jan Furmanowicz
- adiutant batalionu – ppor. rez. Tadeusz Pietz
- dowódca plutonu zwiadu – ppor. rez. Stanisław Binek
- dowódca plutonu ppanc. – por. rez. Jan Bednarczyk
- lekarz batalionu – ppor. rez. Stanisław Nurczyk
- dowódca 1 kompanii ON „Oborniki” – ppor. rez. Izydor Kosiak
- dowódca I plutonu – ppor. rez. Władysław Jurek
- dowódca II plutonu – ppor. rez. Henryk Goldman
- dowódca III plutonu – ppor. rez. Felicjan Dąbkowski
- dowódca plutonu ckm – chor. Piotr Skrzypczak
- dowódca 2 kompanii ON „Rogoźno” – kpt. rez. Marian Oleszek
- dowódca I plutonu – por. rez. Władysław Siekierski
- dowódca II plutonu – ppor. rez. Alojzy Schwark
- dowódca III plutonu – ppor. rez. Franciszek Stachowiak
- dowódca plutonu ckm – NN
- dowódca 3 kompanii ON „Murowana Goślina” – kpt. rez. Zygmunt Rakoczy
- dowódca I plutonu – ppor. rez. Jan Leśnik
- dowódca II plutonu – ppor. rez. Mieczysław Glaziński
- dowódca III plutonu – NN
- dowódca plutonu ckm – plut. Polus
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tym 1999 ↓, s. 23-24.
- ↑ Tym 2020 ↓, s. 373.
- ↑ Böhm 1996 ↓, s. 181.
- ↑ Włodarz i Kubiak 2010 ↓, s. 67–68.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Böhm: Bataliony Obrony Narodowej w Wielkopolsce w latach 1936-1939 i ich rola w Kampanii Wrześniowej. Poznań: Wydawnictwo Sorus sp. cyw., 1996. ISBN 83-87133-01-9.
- Kazimierz Pindel , Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234 .
- Waldemar Rezmer: Armia „Poznań” 1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07753-3.
- Jarosław Włodarz, Władysław Kubiak: Kujawskie Termopile. Bitwa pod Szczytnem 11-12 IX 1939 r.. Włocławek: EXPOL,P. Rybiński, J. Dąbek, sp.j., 2010. ISBN 978-83-89836-93-9.
- Juliusz S. Tym: 7 Pułk Strzelców Konnych Wielkopolskich. Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 108. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1999. ISBN 83-87103-84-5.
- Juliusz S. Tym: Dzieje 7. Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp.z.o.o., 2020. ISBN 978-83-63374-95-2.