Max Perutz – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Data i miejsce śmierci | |
profesor | |
Specjalność: biochemia, krystalografia | |
Uczelnia | |
Nagrody | |
Max Ferdinand Perutz (ur. 19 maja 1914 w Wiedniu, Austria, zm. 6 lutego 2002 w Cambridge, Anglia) − brytyjski biochemik i krystalograf pochodzenia austriackiego, laureat Nagrody Nobla z dziedziny chemii w roku 1962 za ustalenie struktury przestrzennej hemoglobiny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Od 1937 był pracownikiem naukowym w Laboratorium Cavendisha na Uniwersytecie Cambridge. W latach 1947–1962 był profesorem Uniwersytetu Cambridge. W latach 1962–1979 był dyrektorem Laboratorium Biologii Molekularnej w Cambridge, gdzie F. Crick i J. Watson opisali po raz pierwszy strukturę DNA.
Profesor Perutz prowadził badania struktury budowy białek globularnych metodą rentgenografii strukturalnej. Na podstawie pomiarów dyfrakcji promieniowania X przez kryształy białek w roku 1959 określił mechanizm działania i strukturę przestrzenną ludzkiej hemoglobiny oraz mioglobiny kaszalota, za co w roku 1962 otrzymał Nagrodę Nobla z chemii, wraz z Johnem C. Kendrewem. Laureat Medalu Copleya.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Beata Tarnowska (red.), Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13393-7, OCLC 830213964 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Max F. Perutz – Biografia (ang.)
- ISNI: 000000035386311X, 0000000122755613
- VIAF: 58146
- LCCN: n86000363
- GND: 118592866
- NDL: 00472952
- BnF: 12201257j
- SUDOC: 030636132
- SBN: CFIV111827
- NLA: 36141710
- NKC: jn19990006472
- BNE: XX1095892
- NTA: 075074877
- BIBSYS: 90077071
- CiNii: DA01914431
- PLWABN: 9810618476905606
- NUKAT: n96106221
- OBIN: 61414
- J9U: 987007280165405171
- CANTIC: a11125615
- NSK: 000313153
- CONOR: 167955299
- KRNLK: KAC202114263
- LIH: LNB:CWbt;=CA