Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2016 (eliminacje) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| |||
![]() | |||
Dyscyplina | |||
---|---|---|---|
Organizator | |||
Szczegóły turnieju | |||
Gospodarz | |||
Otwarcie | 7 września 2014 | ||
Zamknięcie (finał) | 17 listopada 2015 | ||
Liczba drużyn | 53 (z 1 konfederacji) | ||
Statystyki turnieju | |||
Liczba meczów | 264 | ||
Liczba bramek | 688 (2,61 na mecz) | ||
Król strzelców | Robert Lewandowski (13 bramek) | ||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Ukraine_vs_Luxembourg_14062015_UEFA_EURO_2016_Qualifying_round_-_Group_C_%288%29.jpg/220px-Ukraine_vs_Luxembourg_14062015_UEFA_EURO_2016_Qualifying_round_-_Group_C_%288%29.jpg)
W eliminacjach do piłkarskich Mistrzostw Europy 2016 wzięły udział reprezentacje narodowe z 53 europejskich federacji krajowych, które walczyły o 23 miejsca dających prawo występu w finałach ME – ostatnie jest zarezerwowane dla drużyny gospodarza imprezy: Francji. Zespoły podzielono na 9 grup: 8 grup po 6 drużyn i jedną grupę z 5 drużynami, w której szósta drużyna (gospodarz mistrzostw) grała mecze towarzyskie z drużynami, które w danej kolejce pauzują.
Format
[edytuj | edytuj kod]W eliminacjach do ME 2016 zgłosiły się 53 reprezentacje zrzeszone w UEFA, które podzielono na dziewięć grup: 8 grup po sześć zespołów i 1 grupa z pięcioma zespołami, w której znajdował się gospodarz turnieju, Francja, (zapewniony udział w turnieju głównym). Do mistrzostw, oprócz Francji, awansowały bezpośrednio po dwa najlepsze zespoły z każdej grupy oraz najlepsza drużyna z trzeciego miejsca z najlepszym dorobkiem. Pozostałe osiem zespołów utworzyły cztery pary barażowe. W barażach każda z par rozegra dwa mecze (jeden u siebie i jeden na wyjeździe), a lepszy w tej rywalizacji uzyska kwalifikację do finałów ME[1]. Ze względu na konflikty polityczne w tej samej grupie nie mogły się znaleźć drużyny Gibraltaru i Hiszpanii oraz Armenii i Azerbejdżanu.
Kalendarz rozgrywek
[edytuj | edytuj kod]Odbywało się 10 kolejek i baraże:
Faza | Kolejka | Data |
---|---|---|
Faza grupowa | 1. | 7–9 września 2014 |
2. | 9–11 października 2014 | |
3. | 12–14 października 2014 | |
4. | 14–16 listopada 2014 | |
5. | 27–29 marca 2015 | |
6. | 12–14 czerwca 2015 | |
7. | 3–5 września 2015 | |
8. | 6–8 września 2015 | |
9. | 8–10 października 2015 | |
10. | 11–13 października 2015 | |
Baraże | 1. runda | 12–14 listopada 2015 |
Rewanże | 15–17 listopada 2015 |
Kwalifikacje
[edytuj | edytuj kod]Podział na koszyki
[edytuj | edytuj kod]UEFA ogłosiła ranking wszystkich europejskich reprezentacji narodowych 24 stycznia 2010 roku, w którym uwzględniono wyniki eliminacji do MŚ 2010, ME 2012 i MŚ 2014 oraz finałów MŚ 2010 i ME 2012[2].
Drużyny pogrubione zapewniły sobie awans na ME 2016.
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Francja byłaby w Koszyku 2. ze współczynnikiem 30,992 na miejscu 11.
Losowanie grup odbyło się 23 lutego w Nicei. Z uwagi na konflikty polityczne, zespoły Hiszpanii i Gibraltaru oraz Armenii i Azerbejdżanu nie mogły grać ze sobą w jednej grupie.
Grupy
[edytuj | edytuj kod]Legenda:
- Pkt – liczba punktów
- M – liczba meczów
- W – zwycięstwa (wygrane mecze)
- R – remisy
- P – porażki
- Br+ – bramki strzelone
- Br− – bramki stracone
- +/− – różnica bramek
Awans do ME z pierwszego miejsca w grupie |
Awans do ME jako wicemistrz grupy |
Awans do ME jako najlepsza drużyna z trzeciego miejsca |
Zakwalifikowani do baraży |
Niezakwalifikowani do ME |
Grupa A
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa B
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa C
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa D
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa E
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa F
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa G
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa H
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Grupa I
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
|
|
Baraże
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
Baraże odbyły się w dniach 12–17 listopada 2015 roku pomiędzy ośmioma drużynami, które zajęły trzecie miejsca w swoich grupach eliminacyjnych. Dziewiąta drużyna awansowała automatycznie do turnieju głównego Euro 2016 jako najlepsza drużyna z trzecich miejsc - o kolejności zdecydowała liczba zdobytych punktów wyłączając mecze z ostatnią drużyną w tabeli (nie dotyczy Grupy I, gdzie występuje 5 drużyn). Drużyny zagrały dwumecze, które rozlosowano 18 października 2015 roku w szwajcarskim Nyonie, zwycięzca dwumeczu awansował do turnieju głównego Euro 2016[3].
Grupa | Zespół | M | W | R | P | G+ | G- | +/- | Pkt | Drużyna z 6. miejsca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
A | ![]() | 8 | 5 | 1 | 2 | 12 | 7 | +5 | 16 | ![]() |
F | ![]() | 8 | 4 | 3 | 1 | 8 | 5 | +3 | 15 | ![]() |
C | ![]() | 8 | 4 | 1 | 3 | 9 | 6 | +3 | 13 | ![]() |
H | ![]() | 8 | 4 | 1 | 3 | 8 | 10 | -2 | 13 | ![]() |
I | ![]() | 8 | 3 | 3 | 2 | 8 | 5 | +3 | 12 | - |
G | ![]() | 8 | 3 | 3 | 2 | 11 | 9 | +2 | 12 | ![]() |
D | ![]() | 8 | 3 | 3 | 2 | 8 | 7 | +1 | 12 | ![]() |
B | ![]() | 8 | 3 | 2 | 3 | 11 | 12 | -1 | 11 | ![]() |
E | ![]() | 8 | 3 | 1 | 4 | 10 | 11 | -1 | 10 | ![]() |
Mecze
[edytuj | edytuj kod]Drużyna 1 | Wynik dwumeczu | Drużyna 2 | Pierwszy mecz | Drugi mecz |
---|---|---|---|---|
Ukraina ![]() | 3:1 | ![]() | 2:0 | 1:1 |
Szwecja ![]() | 4:3 | ![]() | 2:1 | 2:2 |
Bośnia i Hercegowina ![]() | 1:3 | ![]() | 1:1 | 0:2 |
Norwegia ![]() | 1:3 | ![]() | 0:1 | 1:2 |
Po lewej gospodarz pierwszego meczu. |
Strzelcy
[edytuj | edytuj kod]13 goli
[edytuj | edytuj kod]9 goli
[edytuj | edytuj kod]8 goli
[edytuj | edytuj kod]7 goli
[edytuj | edytuj kod]6 goli
[edytuj | edytuj kod]5 goli
[edytuj | edytuj kod]4 gole
[edytuj | edytuj kod]3 gole
[edytuj | edytuj kod]Harry Kane
Theo Walcott
Ildefons Lima
Marko Arnautović
Martin Harnik
Dimitrij Nazarov
Dries Mertens
Dimitris Christofi
Jeorjos Efrem
Joel Pohjanpalo
Tornike Okriaszwili
David Silva
Shane Long
Jonathan Walters
Robin van Persie
Gareth McAuley
Kolbeinn Sigþórsson
Tomer Chemed
Jurij Łogwinienko
Valērijs Šabala
Mario Götze
Max Kruse
André Schürrle
Alexander Tettey
Aleksandr Kokorin
Zoran Tošić
Steven Naismith
Adam Nemec
Josip Drmić
Haris Seferović
Erkan Zengin
Selçuk İnan
Artem Kraweć
Graziano Pellè
2 gole
[edytuj | edytuj kod]Ross Barkley
Raheem Sterling
Jack Wilshere
Zlatko Junuzović
Rubin Okotie
Rahid Əmirquliyev
Radja Nainggolan
Stanisłau Drahun
Michaił Hardziejczuk
Cimafiej Kałaczou
Siarhiej Karnilenka
Milan Đurić
Vedad Ibišević
Haris Međunjanin
Edin Višća
Ilijan Micanski
Iwelin Popow
Marcelo Brozović
Andrej Kramarić
Luka Modrić
Fatos Beqiraj
Stevan Jovetić
Mirko Vučinić
Václav Pilař
Milan Škoda
Pavel Kadeřábek
Nicklas Bendtner
Sergei Zenjov
Riku Riski
Dżaba Kankawa
Waleri Kazaiszwili
Mate Wacadze
Sergio Busquets
Santi Cazorla
Pedro
Arjen Robben
Georginio Wijnaldum
James McClean
Aiden McGeady
Steven Davis
Birkir Bjarnason
Aron Gunnarsson
Tal Ben Chajjim
Nir Biton
Eran Zahawi
Isłambek Kuat
Fiodor Černych
Arvydas Novikovas
Lars Gerson
Aleksandar Trajkowski
İlkay Gündoğan
Joshua King
Grzegorz Krychowiak
Sebastian Mila
João Moutinho
Constantin Budescu
Paul Papp
Bogdan Stancu
Adem Ljajić
Juraj Kucka
Róbert Mak
Boštjan Cesar
Nejc Pečnik
Fabian Schär
Marcus Berg
Arda Turan
Serhij Sydorczuk
Jewhen Konoplanka
Aaron Ramsey
Dániel Böde
Krisztián Németh
Antonio Candreva
Giorgio Chiellini
Éder
Alessandro Florenzi
Jóan Edmundsson
1 gol
[edytuj | edytuj kod]Bekim Balaj
Berat Djimsiti
Shkëlzen Gashi
Ermir Lenjani
Mërgim Mavraj
Armando Sadiku
Ross Barkley
Phil Jagielka
Andros Townsend
Robert Arzumanian
Henrich Mychitarian
Hrajr Mkojan
Jura Mowsisjan
Marcos Pizzelli
Cavid Hüseynov
Michy Batshuayi
Christian Benteke
Nacer Chadli
Divock Origi
Ermin Bičakčić
Milan Đurić
Senad Lulić
Nikołaj Bodurow
Wencisław Christow
Andriej Gałabinow
Nikola Kalinić
Mario Mandžukić
Ivica Olić
Danijel Pranjić
Gordon Schildenfeld
Jason Demetriou
Dossa Júnior
Vincent Laban
Konstandinos Makridis
Jorgos Merkis
Dejan Damjanović
Stefan Savić
Žarko Tomašević
Vladimír Darida
Ladislav Krejčí
David Lafata
Tomáš Necid
Tomáš Sivok
Pierre Højbjerg
Thomas Kahlenberg
Simon Kjær
Jakob Poulsen
Yussuf Poulsen
Lasse Vibe
Ats Purje
Konstantin Vassiljev
Paulus Arajuuri
Roman Eremenko
Jarkko Hurme
Berat Sadik
Lee Casciaro
Jake Gosling
Christos Aravidis
Nikolaos Karelis
Panajotis Kone
Konstandinos Mitroglu
Sokratis Papastatopulos
Kostas Stafilidis
Panajotis Tachtsidis
Nikoloz Gelaszwili
Jordi Alba
Juan Bernat
Diego Costa
Isco
Andrés Iniesta
Álvaro Morata
Sergio Ramos
Ibrahim Afellay
Jeffrey Bruma
Stefan de Vrij
Luciano Narsingh
Wesley Sneijder
Cyrus Christie
Wes Hoolahan
John O’Shea
Craig Cathcart
Josh Magennis
Niall McGinn
Jamie Ward
Jón Daði Böðvarsson
Rúrik Gíslason
Eiður Guðjohnsen
Ragnar Sigurðsson
Moanes Dabour
Gil Vermouth
Rienat Abdulin
Isłambek Kuat
Samat Smakow
Franz Burgmeier
Sandro Wieser
Deivydas Matulevičius
Saulius Mikoliūnas
Lukas Spalvis
Stefano Bensi
Sébastien Thill
David Turpel
Aleksandrs Cauņa
Aleksejs Višņakovs
Artūrs Zjuzins
Besart Abdurahimi
Arijan Ademi
Agim Ibraimi
Adis Jahowiḱ
Alfred Effiong
Clayton Failla
Michael Mifsud
Gheorghe Boghiu
Eugeniu Cebotaru
Alexandru Dedov
Alexandru Epureanu
Karim Bellarabi
Toni Kroos
Marco Reus
Jo Inge Berget
Mats Møller Dæhli
Tarik Elyounoussi
Vegard Forren
Håvard Nielsen
Håvard Nordtveit
Alexander Søderlund
Jakub Błaszczykowski
Bartosz Kapustka
Kamil Glik
Krzysztof Mączyński
Sławomir Peszko
Łukasz Szukała
Ricardo Carvalho
Fábio Coentrão
Nani
Miguel Veloso
Ałan Dzagojew
Siergiej Ignaszewicz
Dmitrij Kombarow
Fiodor Smołow
Oleg Kuźmin
Ovidiu Hoban
Claudiu Keșerü
Ciprian Marica
Alexandru Maxim
Raul Rusescu
Nemanja Matić
Aleksandar Kolarov
Róbert Mak
Peter Pekarík
Kornel Saláta
Miroslav Stoch
Stanislav Šesták
Vladimír Weiss
Robert Berić
Valter Birsa
Boštjan Cesar
Branko Ilič
Josip Iličić
Kevin Kampl
Dejan Lazarević
Nejc Pečnik
Andraž Struna
Ikechi Anya
Chris Martin
James McArthur
Matt Ritchie
Eren Derdiyok
Johan Djourou
Blerim Džemaili
Breel Embolo
Gökhan İnler
Pajtim Kasami
Michael Lang