Pałac w Pieniakach – Wikipedia, wolna encyklopedia
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Miejscowość | |
Typ budynku | pałac |
Właściciel | Miączyńscy, Ignacy Miączyński, Cieńscy, Włodzimierz Dzieduszycki |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Pałac w Pieniakach – pałac wybudowany w Pieniakach.
Właściciele
[edytuj | edytuj kod]Własność Miączyńskich, m.in. Ignacego Miączyńskiego i Cieńskich (1776) a pod koniec XIX w. Włodzimierza hr. Dzieduszyckiego.
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Stary zamek został rozebrany lub przebudowany na parterowy pałac, wybudowany z ciosanego kamienia i cegły[1]. Przebudowany po 1790 r.[1] według projektu m.in. Merliniego i Fontany[2]. Obecnie w ruinie.
Wyposażenie
[edytuj | edytuj kod]W pałacu znajdowały się ścienne malowidła al fresco, urozmaicone sztukateriami i mozaiką, galeria obrazów zebrana przez Ignacego Miączyński, ryciny i litografie, mapy geograficzne. W cieplarni rosły rzadkie okazy storczyków i palm[3].
Zobacz
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 408-425, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość) .
- ↑ Brzezinska
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII. Warszawa: 1880-1902, s. 88-89.
- ↑ wybudowany w XVII w. Przeszłość i zabytki województwa tarnopolskiego, 1926
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wioletta Brzezińska-Marjanowska Klasycystyczna architektura pałacowa na Wołyniu ok. 1780-1831 r.. repcyfr.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Pieniaki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 88 .