Zamek w Nowomalinie – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Ruiny kaplicy zamkowej | |
Państwo | |
---|---|
Miejscowość | |
Ukończenie budowy | |
Ważniejsze przebudowy | |
Zniszczono | podczas II wojny światowej |
Pierwszy właściciel | Świdrygiełło, Jeło-Malińscy, Sosnowscy, Falkowscy, Chodkiewiczowie, Dowgiałłowie |
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Zamek w Nowomalinie – zbudowany został w XIV w.[1]
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1392 r. i dotyczy nadania jakie zrobił król Władysław Jagiełło na rzecz ks. Skirgiełły[2]. Otrzymał on między innymi powiat krzemieniecki i inne, do których należała okolica Nowomalina[2] i wybudował tutaj ogromny zamek, który nazwał Głuchy[2]. Książę rozbudował niewielką warownię na początku XV w. Od 1430 r. zamek znajduje się w rękach Jeło Malińskiego, sługi księcia, który zamek z lasami i okolicznymi obszarami ziemi jemu podarował[2]. Starosta Jan Kanty Maliński w XVIII w. zmienił nazwę miejscowości Głuchy na Nowomalin[2].
Pałac
[edytuj | edytuj kod]W 1802 r. w wyniku podziału majątku pałac stał się własnością rodziny Sosnowskich[2] i przeżył ponowny rozkwit. Na początku XIX w. w obrębie starego zamku, został wzniesiony pałac. Podczas podziału majątku Sosnowski dał słowo, że nie będzie w zamku mieszkał, dlatego stajnię murowaną przy zamku przerobił na elegancki dom mieszkalny, przy nim zbudował oranżerię i połączył z domem dwie dotykające baszty, w jednej urządził sypialny okrągły pokój, a w drugiej kredens. Trzecią basztę przerobił na kaplicę, a czwartą pozostawił po dawnemu. Założył ogród angielski. Naprzeciw zamku wystawił ogromnych rozmiarów stajnię, jako wielki znawca utrzymywał stajnię koni rasy polskiej, angielskiej i arabskiej[2]. Następne lata to częste zmiany właścicieli, a byli nimi rodziny: Falkowskich, Chodkiewiczów i Dowgiałłów do 1939 r.[1] Podczas II wojny światowej zamek uległ zniszczeniu i pozostały jedynie zrujnowane fragmenty murów[1]. Dziś zielsko porosło na dziedzińcu, ściany zamku i innych zabudowań niebielone, z tynku opadają[2].
Architektura
[edytuj | edytuj kod]Zamek zbudowany był na planie pięcioboku, z dużym wewnętrznym dziedzińcem, z basztami w narożach a wjazd do środka prowadził przez bramę i zwodzony most. Budowlę z trzech stron otaczała woda. Na początku XIX w. powstaje między innymi kaplica z pięcioma wieżyczkami w miejscu zniszczonej baszty północnej. Rozbudowany i wyremontowany jest w tym okresie jedną z najokazalszych budowli na Wołyniu[1].
Dziś z zamku pozostały jedynie zarysy murów oraz ściany kaplicy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, Warszawa, 1880–1902, s. 264-65.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zamek w Nowomalinie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VII: Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 264 .
- Zamek w Nowomalinie
- Archiwalne widoki zamku w bibliotece Polona