Znameniwka (obwód winnicki) – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Dwór przed 1914 r. | |
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Powierzchnia | 0,927 km² |
Wysokość | 261 m n.p.m. |
Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy | +380 4356 |
Kod pocztowy | 23410 |
Położenie na mapie obwodu winnickiego ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
![]() |
Znameniwka (ukr. Знаменівка; do 1964 roku Bohusziwka, pol. hist. Bohuszówka) – wieś na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie kuryłowieckim.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Dawniej wieś w powiecie uszyckim, położonym w południowo-zachodniej części Podola, z siedzibą w mieście Nowa Uszyca (ukr. Нова Ушиця). Przed II wojną światową wieś należała do gminy Pilipkowce i do parafii Zamiechów (ukr. Заміхів) w rejonie nowouszyckim obwodu chmielnickiego w dekanacie Uszyca[1].
Dwór
[edytuj | edytuj kod]- piętrowy dwór wybudowany przez Stadnickich w pierwszej połowie XIX w. w stylu empire (klasycystycznym)[2]. Od frontu portyk z czterema kolumnami greckimi podtrzymującymi trójkątny fronton[3]. Obiekt kryty dachem czterospadowym. Po prawej stronie wyższa dobudówka skierowana szczytem do frontu, kryta dachem dwuspadowym. We wnętrzach budynku były bogato zdobione sztukaterie, mahoniowe meble z ozdobami z brązu oraz kolekcja kryształów i sreber, rodzinne portrety, wysokiej jakości meble francuskie z XVIII wieku. Kiedy rozpoczęła się I wojna światowa, zbiory i najcenniejsze meble wywieziono do Kijowa, gdzie później zaginęły. Kilka ciężkich marmurowych posągów w 1917 r. zostało roztrzaskanych na kawałki. Zniszczono też bibliotekę, która również nie była przeznaczona do zabrania. Wokół pałacu na wzgórzu znajdował się park krajobrazowy[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Parafie. www.szlachta.com.pl. [dostęp 2013-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-24)].
- ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 35-36, ISBN 83-04-04268-1, ISBN 83-04-03701-7 (całość) .
- ↑ Antoni Urbański: Z czarnego szlaku i tamtych rubieży: zabytki polskie przepadłe na Podolu, Wołyniu, Ukrainie. Warszawa: 1928, s. 29.
- ↑ Boguszówka. [dostęp 2018-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-26)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I, Warszawa, 1880–1902, s. 292.
- Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VIII, Warszawa, 1880–1902, s. 140.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Bohuszówka (1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 292 .