Batalion ON „Huculski I” – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1939 |
Rozformowanie | 1939 |
Dowódcy | |
Ostatni | mjr Marian Jasiński |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Formacja | |
Rodzaj wojsk | |
Skład |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Batalion_Huculski_I.jpg/240px-Batalion_Huculski_I.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/69/Karpacka_P%C3%B3%C5%82brygada_ON.jpg/240px-Karpacka_P%C3%B3%C5%82brygada_ON.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/Obrona_Narodowa_w_1939.jpg/240px-Obrona_Narodowa_w_1939.jpg)
I Huculski Batalion Obrony Narodowej (Batalion ON „Huculski I“) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Historia batalionu
[edytuj | edytuj kod]Batalion został sformowany wiosną 1939 roku w składzie Karpackiej Półbrygady ON według etatu batalionu ON typ I.
Jednostką administracyjną i mobilizującą dla I Huculskiego batalionu ON był 49 pp w Kołomyi.
I Huculski batalion ON w kampanii wrześniowej
[edytuj | edytuj kod]Kampanię wrześniową rozpoczął w składzie Odcinka „Węgry” (Armia „Karpaty”). W składzie Karpackiej Półbrygady ON ppłk. Franciszka Kleina osłaniał granicę węgierską w rejonie Osmołdy. Nocą 20/21 września w składzie macierzystej półbrygady batalion przekroczył granicę węgierską i został internowany[1].
Organizacja i obsada personalna
[edytuj | edytuj kod]- dowódca – mjr piech. Marian Karol Jasiński[a]
- dowódca 1 kompanii ON „Kołomyja” – kpt. Julian Hanus[3]
- dowódca 2 kompanii ON „Śniatyń”[b] – kpt. Zdzisław Stadnicki[3]
- dowódca 3 kompanii ON „Kosów Pokucki” – ppor. kontr. piech. Mieczysław Juny[4]
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Marian Karol Jasiński (ur. 29 marca 1898) na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 50. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu tego roku był komendantem 49 Obwodu PW w Kołomyji przy 49 pp. Był odznaczony KN i SKZ[2].
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... podają inną numerację kompanii: 1 – Kołomyja, 2 – Kosów, 3 – Śniatyń.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dubicki i Spruch 2000 ↓, s. 102, 144.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 33, 677.
- ↑ a b Brykowski 1992 ↓, s. 43.
- ↑ Dalecki 1989 ↓, s. 168.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ryszard Dalecki: Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r.. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989. ISBN 83-03-02830-8.
- Tadeusz Dubicki, Krzysztof Spruch: Przedmoście Rumuńskie wrzesień 1939. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie, 2000. ISBN 83-7098-762-1.
- Kazimierz Pindel , Obrona Narodowa 1937-1939, Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, ISBN 83-11-06301-X, OCLC 69279234 .
- Ryszard Rybka , Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Kamil Stepan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Adiutor", 2010, ISBN 978-83-86100-83-5, OCLC 674626774 .
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Ryszard Brykowski: 49 Huculski pułk strzelców. seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. Zeszyt 19. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1992. ISBN 83-85621-03-2.