Jack Pepper (1929–1931; rozwód) Lew Ayres (1934–1940; rozwód) Jack Briggs (1943–1949; rozwód) Jacques Bergerac (1953–1957; rozwód) William Marshall (1961–1969; rozwód)
Ślady stóp i rąk pozostawione przez Ginger Rogers przed Grauman Chinese Theatre.
Krótko po jej urodzeniu rodzice aktorki rozwiedli się. Virginia wychowywała się u matki; ojciec zmarł w 1922 roku. Po przeprowadzce do dziadków do Kansas City występowała w filmach reklamowych. Silnie związana emocjonalnie z matką-dziennikarką, wielokrotnie musiała zmieniać miejsce zamieszkania ze względu na charakter pracy matki. W Fort Worth w Teksasie chodziła do szkoły średniej i zainteresowała się teatrem. W wieku 17 lat zadebiutowała na nowojorskimBroadwayu w musicalu Top Speed[2].
W 1929 wystąpiła po raz pierwszy w filmie. Przełomowe role wykreowała w filmach Suicide Fleet (1931) i Carnival Boat (1932)[2]. W duecie z Astaire'em nagrała 10 filmów, m.in. Karioka (1933), Wesoła rozwódka (1934) czy Lekkoduch (1936). Dużą popularność przyniósł jej film Poszukiwaczki złota (Gold Diggers) (1933). W 1940 podjęła próbę zmiany emploi i wystąpiła w dramacie Kitty Foyle, za który zdobyła Oscara. Zasłynęła z komedii Pewnego razu podczas miesiąca miodowego (1942) i Małpia kuracja (1952), gdzie partnerował jej Cary Grant[2]. W kolejnych latach występowała m.in. w Oh Men!, Oh Women! (1957) i Harlow (1965) oraz w teatrach broadwayowskich. Była pięciokrotnie zamężna i do końca życia wspierała partię republikańską[2]. W 1991 wydała autobiografię Ginger, moja historia. Zmarła 25 kwietnia 1995. Jej prochy pochowano w Oakwood Memorial Park, gdzie wcześniej spoczęły również szczątki jej ekranowego partnera, Freda Astaire'a[2].
↑ abcdePaulaP.ApanowiczPaulaP., Ginger Rogers – kobieta renesansu [online], Historia filmu, stare kino - OldCamera.pl, 13 maja 2019 [dostęp 2020-09-25](pol.).