Alfabet tatarski (łaciński) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Alfabet tatarski – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka tatarskiego. Składa się on z następujących znaków:
A, Ä, B, C, Ç, D, E, F, G, Ğ, H, X, I, İ, Í, J, K, L, M, N, Ñ, O, Ö, P, Q, R, S, Ş, T, U, Ü, V, W, Y, Z.
Alfabety łacińskie
Alfabetyczne |
| ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Spółgłoskowe (abdżady) | |||||||||||
Półalfabetyczne | |||||||||||
Alfabetyczno-sylabiczne (abugidy) |
| ||||||||||
Sylabiczne |
| ||||||||||
Logograficzne |
| ||||||||||
Nieodczytane (nieznana struktura) | |||||||||||
Protopisma | |||||||||||
Alfabety fonetyczne | |||||||||||
Pseudoalfabety | |||||||||||
Zapis liczb | |||||||||||
Projekty ideograficzne |