Alfabet włoski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Alfabet włoski – alfabet oparty na łacińskim, służący do zapisu języka włoskiego. Składa się z następujących 26 liter:
litera | nazwa |
A | a |
B | bi |
C | ci |
D | di |
E | e |
F | effe |
G | gi |
H | acca |
I | i |
J | i lunga |
K | cappa |
L | elle |
M | emme |
N | enne |
O | o |
P | pi |
Q | cu |
R | erre |
S | esse |
T | ti |
U | u |
V | vi, vu |
W | vi doppia, vu doppia |
X | ics |
Y | ipsilon, i greca |
Z | zeta |
Litery J K W X Y służą głównie do zapisu wyrazów zapożyczonych.