PWS-101 – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | Podlaska Wytwórnia Samolotów |
Typ | |
Załoga | 1 |
Historia | |
Data oblotu | |
Dane techniczne | |
Wymiary | |
Rozpiętość | 19,0 m |
Wydłużenie | 19 |
Długość | 7,27 m |
Wysokość | 1,55 m |
Powierzchnia nośna | 18,90 m² |
Masa | |
Własna | 185 kg |
Startowa | 312 kg |
Osiągi | |
Prędkość minimalna | 48,5 km/h |
Prędkość dopuszczalna | 200 km/h |
Prędkość min. opadania | 0,61 przy 55 km/h |
Doskonałość maks. | 26,1 przy 63 km/h |
Współczynnik obciążenia konstrukcji | +6,5 / -3,7 g |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Polska |
PWS-101 – polski szybowiec wyczynowy z międzywojennej Podlaskiej Wytwórni Samolotów. Został skonstruowany przez inż. Wacława Czerwińskiego we współpracy z inż. Bolesławem Wiśnickim na I Szybowcowe Mistrzostwa Świata na Wasserkuppe w 1937 roku.
PWS 101 był pierwszym szybowcem polskiej produkcji wyposażonym w zbiornik na balast wodny i pierwszym mającym hamulce aerodynamiczne w płatach. Za przelot 578 km na tym szybowcu pilot Tadeusz Góra otrzymał w 1939 roku pierwszy medal Lilienthala, przyznany przez FAI za najlepszy światowy wyczyn szybowcowy.
Następca tego szybowca to PWS-102 Rekin.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. PWS-101. [dostęp 2011-04-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (14 lutego 2008)]. (pol.).