Jagdpanzer IV – Wikipedia, wolna encyklopedia
![]() Jagdpanzer IV L/48 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | Vogtlandische Maschinenfabrik AG (Vomag) |
Typ pojazdu | |
Trakcja | gąsienicowa |
Załoga | 4 (kierowca, dowódca, celowniczy, ładowniczy) |
Historia | |
Prototypy | 1943 |
Produkcja | 1944 |
Wycofanie | 1945 |
Dane techniczne | |
Silnik | 12-cylindrowy V silnik gaźnikowy Maybach HL 120 TRM o mocy 300 KM (221 kW) przy 3000 obr./min. |
Transmisja | mechaniczna |
Poj. zb. paliwa | 470 l |
Pancerz | 10 – 60 mm (Jagdpanzer IV L/48) |
Długość | 6,85 m |
Szerokość | 3,17 m |
Wysokość | 1,85 m (Jagdpanzer IV L/48, L/70 (V)) |
Masa | 25 t (Jagdpanzer IV L/48) |
Osiągi | |
Prędkość | 40 km/h (po drodze) |
Zasięg pojazdu | 210 km (po drodze) |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) | 1 m |
Rowy (szer.) | 2,2 m |
Ściany (wys.) | 0,6 m |
Kąt podjazdu | 30° |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 x armata przeciwpancerna 75 mm PaK 40 L/43 lub L/48 (zapas amunicji – 79 szt.) (Jagdpanzer IV) 75mm PaK 42 L/70 (zapas amunicji – 55-60 szt.) (Jagdpanzer IV L/70) 1-2 karabiny maszynowe MG 42 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 1200 szt.) | |
Użytkownicy | |
III Rzesza |
Jagdpanzer IV (Sd.Kfz.162) – niemieckie działo pancerne z okresu II wojny światowej. Powstało jako nowa, zmodyfikowana wersja pojazdu StuG III na podwoziu czołgu PzKpfw IV.
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Pojazd oznaczony jako L/48 (z armatą 7,5cm PaK 39 L/48) produkowany był od stycznia do listopada 1944 przez zakłady Vomag w Plauen (wyprodukowano ok. 769 egzemplarzy). W sierpniu 1944 weszły do produkcji nowe wersje - IV/70(V) (projektu zakładów Vomag) i IV/70(A) projektu Alkett (obie nosiły też oznaczenie Sd.Kfz.162/1). Uzbrojone były w czołgową wersję armaty 7,5 cm PaK 42 L/70. Za produkcję nowej wersji odpowiedzialne były zakłady Vomag oraz Nibelungenwerke w St. Valentin w Austrii. Od sierpnia 1944 do kwietnia 1945 w zakładach Vomag wyprodukowano łącznie ok. 930-940 pojazdów w wersji IV/70 (V), w zakładach Nibelungenwerke wyprodukowano do marca 1945 tylko 278 pojazdów w wersji IV/70(A).
W oparciu o ten pojazd skonstruowano w RFN podobny niszczyciel czołgów: Kanonenjagdpanzer - w latach 1966–1967 wyprodukowano w sumie 770 sztuk.
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Do konstrukcji Jagdpanzer IV użyto podstawowego podwozia i napędu czołgu PzKpfw IV, jedynie w przedniej części kadłuba pionową płytę (50 mm) pancerza zastąpiono dwiema (50-60 mm) tworzącymi ostry klin. Dodatkowo zmieniono położenie niektórych elementów we wnętrzu kadłuba: zbiorników paliwa, amunicji oraz włazu ewakuacyjnego. Usunięto także (zbędny w tego rodzaju konstrukcji) napęd wieżyczki.
Działo, wizjer oraz dwa karabiny maszynowe MG 42 zostały zamontowane w przedniej płycie kadłuba. Zakres wychyłu działa w pionie wynosił +15/-8 stopni. Boczny pancerz miał 30 mm grubości (w późniejszym czasie pancerz przedni pogrubiono do 80 mm, a boczny do 40 mm). Wiele pojazdów wyposażono także w boczne ekrany dodatkowo chroniące pojazd przed pociskami.
W późniejszym czasie zastosowano kilka poprawek, oprócz zwiększenia grubości pancerza, usunięto z lufy armaty hamulec wylotowy, jeden z karabinów itp. Wiele pojazdów zostało także pokrytych Zimmeritem.
Historia operacyjna
[edytuj | edytuj kod]Niszczyciele czołgów typu Jagdpanzer IV przydzielano do jednostek zmechanizowanych (w tym Dywizji Grenadierów Pancernych) od 17 marca 1944 roku. Pierwsze działania bojowe pojazdy podjęły we Włoszech w ramach Dywizji Spadochronowo-Pancernej "Hermann Göring", następnie na froncie wschodnim, w ramach 4. i 5. Dywizji Pancernej. Tuż przed aliancką inwazją w Normandii 62 takie pojazdy znalazły się w stacjonujących tam dywizjach niemieckich. Największą ich liczbę (137 sztuk) użyto podczas ofensywy w Ardenach. Końca wojny doczekało w sumie około 285 pojazdów.
Wersje rozwojowe
[edytuj | edytuj kod]- Befehlswagen IV – pojazd dowodzenia ze specjalną radiostacją obsługiwaną przez dodatkowego członka załogi - radiooperatora.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Panzerworld.net
- Achtung Panzer!. achtungpanzer.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-07-21)].