11 Oddział Ochrony Pogranicza – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | |
Rozformowanie | |
Dowódcy | |
Pierwszy | ppłk Sergiusz Głazkow |
Organizacja | |
Numer | |
Dyslokacja | |
Formacja |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9f/Dysl_wop_1945_11.png/250px-Dysl_wop_1945_11.png)
11 Oddział Ochrony Pogranicza – jeden z oddziałów w strukturze organizacyjnej Wojsk Ochrony Pogranicza.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Sformowany w dniach 28–30 października 1945 przez Śląski Okręg Wojskowy w Katowicach z żołnierzy 7 i 10 Dywizji Piechoty[3] w składzie pięciu komendantur odcinków i 25 strażnic o stanie 2507 wojskowych i 23 kontraktowych[4].
Miejscem postoju Oddziału miały być Bolkowice[4][5], jednak ostatecznie wybrano Kłodzko, ul Lutycka[6].
Oddział ochraniał odcinek od miejscowości Prudnik do miejscowości Graniczne Budy (w powiecie jeleniogórskim) o długości ok. 340 km.
Na podstawie rozkazu Nr 0153/Org. Naczelnego Dowódcy WP z dnia 21 września 1946 jednostka została przeformowana w 11 Wrocławski Oddział WOP[7]
Struktura organizacyjna
[edytuj | edytuj kod]W 1945[6]:
- dowództwo, sztab i pododdziały przysztabowe
- grupa manewrowa
- komenda odcinka nr 49 Paczków
- komenda odcinka nr 50 Lądek Zdrój
- komenda odcinka nr 51 Bystrzyca Kłodzka
- komenda odcinka nr 52 Duszniki Zdrój
- komenda odcinka nr 53 Wałbrzych
Pod każdą komendę odcinka podlegało 5 strażnic.
Przejściowe punkty kontrolne: Międzylesie (kolejowy), Boboszów (drogowy), Kudowa Zdrój (drogowy), Kudowa Słone (drogowy), Mieroszów (kolejowy), Lubawka (drogowy).
Żołnierze oddziału
[edytuj | edytuj kod]Przekształcenia
[edytuj | edytuj kod]11 Oddział Ochrony Pogranicza → 11 Wrocławski Oddział WOP → 23 Brygada Ochrony Pogranicza → 5 Brygada WOP → 5 Sudecka Brygada WOP → Sudecka Brygada WOP → Sudecki Batalion WOP
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ASGran., sygn. 217/143 ↓.
- ↑ Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 053/Org. z 30.03.1946.
- ↑ Rozkaz dowódcy ŚOW 358/sz. z 21 października 1945.
- ↑ a b Dominiczak 1971 ↓, s. 71.
- ↑ Rozkaz nr 0245/org.
- ↑ a b Jackiewicz 1998 ↓, s. 149.
- ↑ Dominiczak 1971 ↓, s. 126–127.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Dominiczak: Wojska Ochrony Pogranicza w latach 1845–1948. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971.
- Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
- Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
- Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945–1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
- Archiwum Straży Granicznej, sygn. 217/143 k.7-8. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.