Strażnica WOP Markocice – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1945 |
Rozformowanie | po 1972 |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Formacja | |
Podległość |
Strażnica WOP Markocice – zlikwidowany podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-czechosłowackiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne
[edytuj | edytuj kod]Strażnica została sformowana w 1945 w strukturze 3 komendy odcinka Bogatynia jako 12 strażnica WOP[1] (Markersdorf)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W 1947 została przeformowana na strażnicę II kategorii[4] – 43 wojskowych[5]. Od 15 marca 1954 wprowadzono nową numerację strażnic w skali kraju[a], a strażnica II kategorii otrzymała numer 15[7]. W 1956 rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica II kategorii Markocice była 15. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[8]. W 1960, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 14 i zakwalifikowana była do kategorii II w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[9] . W 1964 strażnica WOP nr 13 Markocice uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do III kategorii[9] .
Strażnice sąsiednie
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f1/Dysl_wop_1945_1.png/250px-Dysl_wop_1945_1.png)
Komendanci/dowódcy strażnicy
[edytuj | edytuj kod]- chor. Marian Bembenek (był w 10.1946)[b]
- chor. Józef Kiełbasa (do 1952)
- ppor. Zygmunt Stelmaszczyk (od 1952)
- por. Ryszard Bartoszewicz (od 1961)[11]
- por. Mieczysław Mgłosiek (1966–1972).
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Historia ŁBWOP ↓, s. 53-54.
- ↑ ASGran., sygn. 217/143 ↓.
- ↑ Dominiczak 1985 ↓, s. 46.
- ↑ Historia ŁBWOP ↓, s. 57.
- ↑ Zaręba 2008 ↓, s. 100.
- ↑ Prochwicz 2011 ↓, s. 207.
- ↑ Dyslokacja jednostek WOP 1954 ↓, k.3.
- ↑ Wykaz dyslokacyjny 1957 ↓, k.189.
- ↑ a b Wykazy dyslokacyjne WOP ↓.
- ↑ Rozkazy personalne DWOP ↓.
- ↑ Ryszard Bartoszewicz. muzeumsg.strazgraniczna.pl, 2017-10-25. [dostęp 2019-01-29]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
- Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
- Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/08, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505.
- Archiwum Straży Granicznej, zespół arch. DWOP sygn. 217/143 k. 120–121. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
- Archiwum Straży Granicznej, Historia Łużyckiej Brygady WOP 1945–1991
- Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
- Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.
- Archiwum SGr., zespół archiwalny DWOP, sygn. 1284/200, Struktury organizacyjno-dyslokacyjne. Wykaz dyslokacyjny etatowych oddziałów i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza z 18 maja 1957.
- Archiwum SGr., zespół archiwalny DWOP, sygn. 1284/200, Struktury organizacyjno-dyslokacyjne. Dyslokacja jednostek Wojsk Ochrony Pogranicza z 8 kwietnia 1954.