TKi3 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Inne oznaczenia | Pruski T9³ |
---|---|
Producent | Henschel, Union, Jung |
Lata budowy | 1901-1914 |
Układ osi | 1'C |
Wymiary | |
Masa pustego parowozu | 46 780 kg |
Masa służbowa | 59 900 kg |
Długość | 10 700 mm |
Średnica kół napędnych | 1350 mm |
Średnica kół tocznych | 1000 mm |
Napęd | |
Trakcja | parowa |
Ciśnienie w kotle | 12 at |
Powierzchnia ogrzewalna kotła | 107,3 m² |
Powierzchnia rusztu | 1,53 m² |
Średnica cylindra | 450 mm |
Skok tłoka | 630 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Moc znamionowa | 470 KM (345 kW) |
Prędkość konstrukcyjna | 65 km/h |
Parametry użytkowe | |
Rozstaw szyn | 1435 mm |
TKi3 – stosowane przez PKP oznaczenie serii parowozów, wcześniej eksploatowanych na kolejach pruskich jako seria T9³. Istniała również bezogniowa wersja tej maszyny, oznaczona TKi3b.
Ogółem zbudowano 2060 takich parowozów, po 1918 roku do PKP trafiło 320 egzemplarzy. W 1945 na terenie Polski znalazło się 240 parowozów TKi3, z których 130 sztuk należało już przed wojną do PKP[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ryszard Stankiewicz. Parowóz towarowy PKP serii TKi3. „Koleje Małe i Duże”. 1-2(29) 2011, s. 66-95, 2011.