Ty45 – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ty45-94 z tendrem – pomnik w Ostrowie Wielkopolskim | |
Producent | |
---|---|
Lata budowy | 1946–1951 |
Układ osi | 1’E |
Wymiary | |
Masa pustego parowozu | 89,6 t + 21,6 t tender |
Masa służbowa | 97,5 t + 65,6 t tender |
Długość | 12 550 mm |
Długość z tendrem | 22 380 mm |
Wysokość | 4620 mm |
Rozstaw osi skrajnych | 9050 mm |
Średnica kół napędnych | 1450 mm |
Średnica kół tocznych | 860 mm |
Napęd | |
Trakcja | parowa |
Typ tendra | 32D47 |
Ciśnienie w kotle | 1,6 MPa (16 at) |
Powierzchnia ogrzewalna kotła | 196,85 m² |
Powierzchnia przegrzewacza | 84,1 m² |
Powierzchnia rusztu | 4,55 m² |
Średnica cylindra | 630 mm |
Skok tłoka | 700 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Moc znamionowa | 1720 KM (1264 kW) |
Maksymalna siła pociągowa | 18 380 kG |
Prędkość konstrukcyjna | 75 km/h |
Nacisk osi na szyny | 17 t |
Ty45 – ciężki parowóz towarowy PKP skonstruowany w Zakładach Cegielskiego w Poznaniu w 1945 roku.
Historia serii
[edytuj | edytuj kod]Parowóz Ty45 został skonstruowany w oparciu o ulepszoną dokumentację polskiego przedwojennego parowozu Ty37. Zmieniono przede wszystkim budkę maszynisty na zamkniętą i tender na większy, półbeczkowego kształtu, zaadaptowane z budowanych podczas wojny niemieckich lokomotyw serii 52 używanych w Polsce jako seria Ty2. Produkcję rozpoczęto od 1946 w zakładach Cegielskiego (258 sztuk) i Fabloku w Chrzanowie (170 sztuk). PKP odebrała 428 lokomotyw, 20 trafiło na koleje przemysłowe. Tendry dla nich budował Pafawag. Parowóz Ty45 służył początkowo do prowadzenia ciężkich pociągów z węglem kamiennym i rudą żelaza na magistrali węglowej Śląsk – Porty. Z powodzeniem zastępował słabsze maszyny serii Ty37, a zwłaszcza Ty23. Jednakże podczas eksploatacji okazało się, iż w wielu przypadkach moc kotłowa Ty45 była niedostateczna, jak na potrzeby i możliwości posiadanej maszyny parowej. Skutkowało to spadkami ciśnienia w kotle i obniżało osiągi. Zaletą było wyposażenie części egzemplarzy w mechaniczny podajnik węgla – stoker, co ułatwiało pracę załogi. Część parowozów stacjonujących w lokomotywowniach Zajączkowo Tczewskie, Toruń i Białystok została w latach 1964–1965 przystosowana do opalania mazutem. Już w 1947 roku część ciężkiej pracy przewozowej przejęły amerykańskie, bardzo dobre w ciężkiej pracy trakcyjnej maszyny Ty246. Na podstawie rozwiązań konstrukcyjnych Ty246 i wniosków płynących z eksploatacji Ty45 zbudowano serię najmocniejszych polskich parowozów Ty51.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Ty45-217, parowóz-pomnik znajdujący się na terenie zakładu w Tarnowskich Górach
- Tablica informacyjna dotycząca Ty45-217, parowózu-pomnika znajdującego się na terenie zakładu w Tarnowskich Górach
- Ty45-421 jako pomnik w Łazach
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bogdan Pokropiński, Parowozy normalnotorowe produkcji polskiej dla PKP i przemysłu, Warszawa, WKiŁ, 1987, ISBN 83-206-0483-4, s. 46–47