29 Dywizja Strzelców (RFSRR) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie | 1919 |
Działania zbrojne | |
wojna domowa w Rosji wojna polsko-bolszewicka | |
Organizacja | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
29 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki
[edytuj | edytuj kod]Sformowana latem 1918 jako Wschodnia Dywizja Strzelców. 25 sierpnia przemianowana na 1 Uralską Dywizję Strzelców. 11 listopada powtórnie przemianowana na 29 Dywizję Strzelców. Walczyła na Syberii między innymi z oddziałami czeskimi. W marcu 1920 została przerzucona na front polski i weszła w skład 16 Armii, a w maju weszła w podporządkowanie 15 Armii. Jedna z jej brygad została oddana do dyspozycji Frontu Południowo-Zachodniego. Walczyła pod Leplem i nad Berezyną. W czerwcu 1920 została rozformowana, a na bazie jej dowództwa i oddziałów tworzono 3 Armię. Jedna z jej brygad weszła w skład 5 Dywizji Strzelców i wzięła udział w drugiej ofensywie Tuchaczewskiego[1].
Dowódcy dywizji
[edytuj | edytuj kod]- Grabow[1]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Odziemkowski 2004 ↓, s. 110.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004. ISBN 83-7399-096-8.
- Marek Tarczyński (red.): Bitwa Lwowska. Dokumenty operacyjne (25 VII–5 VIII). T. 1. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2002. ISBN 83-7399-012-7.